12 C
Athens

Ονειδος της δημοσιογραφίας να μεταδίδεις τα τελευταία λόγια ανθρώπου που δολοφονείται – Γράφει η Αγγελική Κώττη

«Μη με χτυπάς αγόρι μου, πάρε ό,τι θέλεις και άφησέ με». Σπαρακτική η φωνή της γυναίκας που πεθαίνει, ακούγεται, όπως δεν έπρεπε σε καμία περίπτωση, και στην τελευταία ενημερωτική εκπομπή που (δεν) σέβεται τον εαυτό της. Η κανιβαλική  δημοσιογραφία σε έξαρση. Αίμα, στέμμα, σπέρμα, κατά το παλαιοτέρως λεγόμενο. Δεν έχουμε στέμμα; Έχουμε τους διάφορους παλιατσο-σελέμπριτις. Αίμα όμως…

Αναβλύζει, φρέσκο, κατακόκκινο και καυτό, από κάθε λέξη κάθε ρεπόρτερ που τρέχει για να βρει την αποκλειστικότητα. Τρομακτικό, φρικιαστικό και μακάβριο, πλην αυτές οι λέξεις τίποτα δεν τους λένε. Το ψωμάκι του πασχίζει να βγάλει ο καθένας, με διαταγές προϊσταμένων, αρχισυντακτών και διευθυντών, θα σου απαντήσει αν τον ρωτήσεις γιατί το κάνει αυτό.

Ιδια απάντηση με όσων δικάστηκαν ή δεν δικάστηκαν στη Νυρεμβέργη ως ναζί. Διαταγές εκτελούσαν όλοι.

Ναι, φυσικά, δεν είναι καν παρόμοια τα συμβάντα. Τα μεν ναζιστικά είναι εγκλήματα, τα δε «αστυνομικά» δεν είναι. Θα έπρεπε όμως να είναι κακουργήματα, λέει ένα παμπάλαιο μέλος της ΕΣΗΕΑ (από τα τέλη της δεκαετίας του ’80). Αλλά πού να ασχοληθεί η ΕΣΗΕΑ με την ηθική και τη δεοντολογία.

Η ηλικιωμένη πεθαίνει, ο διάλογός της ή  μάλλον ο μονόλογός της προς τη νύφη της, που σε λίγο θα τη δολοφονήσει, έχει καταγραφεί σε βίντεο και περιλαμβάνεται στη δικογραφία. Ποιος έδωσε αποσπάσματα στον Τύπο; Αυτός πρώτος πρέπει να διωχθεί για κακούργημα. Ταυτοχρόνως όμως κάτι πρέπει να γίνει εναντίον των συναδέλφων (;) που θεωρούν πως το «κίτρινο» πουλάει και αρέσει στον κόσμο. Αγράμματοι οι ίδιοι, αμόρφωτοι και ανεκπαίδευτοι- και τα τρία μαζί- θηριώδεις άνθρωποι, στήνουν το μάτι στην κλειδαρότρυπα για να «απολαύσουν» το δράμα του άλλου.

Δικό τους εφεύρημα είναι πως αυτό «πουλάει». Αν ερευνήσουμε και ερμηνεύσουμε σωστά τους δείκτες, θα δούμε την πραγματικότητα. Οι εφημερίδες και η τηλεόραση δεν αρέσουν πια στην πλειονότητα της κοινωνίας. Επειδή δεν βρίσκει ο μέσος αναγνώστης/ θεατής κάτι που να έχει επίπεδο για να διαβάσει.

Απομακρύνεται το κοινό από την ανάγνωση ή την θέαση και στρέφεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για ενημέρωση. Ελεος δηλαδή! Και σε ιστοσελίδες, επίσης, αλλά δεν είναι όλες σοβαρές, επομένως δεν λύνεται το πρόβλημα. Από τη μια μεριά η ανυποληψία της «κοινωνικής» δημοσιογραφίας, από την άλλη ο λαϊκισμός για τα κλικ. Στη μέση, όσοι προσπαθούν με κόπο να κάνουν σωστά τη δουλειά τους.

Επανέρχομαι λοιπόν: ποιος θα τολμήσει να βγει και να απαντήσει σε μη στημένες ερωτήσεις περί της τόσο απάνθρωπης αναπαραγωγής ενός ανθρώπου που εκλιπαρεί τον δολοφόνο του λίγο πριν πεθάνει; Ποιος θα σοβαρευτεί και θα ακούσει, έστω για μια φορά το κοινό που αγανακτεί;

Υπάρχει κανένας; Ή θα κρυφτείτε πίσω από τα άλλα «παιδάκια» που έκαναν κάτι στο σχολείο και σας… παρέσυραν κι εσάς; «Και αν τα άλλα παιδάκια πάνε να πνιγούνε, θα πας κι εσύ;» ρωτούσε αυστηρά ο πατέρας μου.

Σιγά μην μου περνούσε από το μυαλό να απαντήσω έστω!

Σχετικότατο το περιστατικό με την μεταφορά του ημιθανούς Μάνου Χατζιδάκι στον «Ευαγγελισμό». Οι πολιτικοί ρεπόρτερ ήταν κατά τύχη στη Ρηγίλλης, στη Νέα Δημοκρατία. Με κάμερες. Οι οποίες απεστάλησαν ή/ και έσπευσαν στο νοσοκομείο. Και πήραν πλάνα με τον σπουδαίο αυτό άνθρωπο σε φορείο.

Ξέσπασε μάχη στα κανάλια τότε. Κάποιοι επέμεναν να τα δείξουν αμέσως στον τηλεθεατή. Ελάχιστοι διαφωνούσαν, αλλά κρατούσαν σθεναρή αντίσταση.

Η μάχη φαινόταν πως θα έληγε υπέρ της ασεβέστατης παρουσίασης προσωπικών στιγμών βαρύτατα ασθενούντος ανθρώπου. Ο αστικός μύθος λέει πως ένας ευπατρίδης της δημοσιογραφίας, ο αείμνηστος Χρήστος Λαμπράκης, φρόντισε όπως μόνο εκείνος ήξερε, να μη συμβεί αυτό. Όχι μονάχα στο mega, όπου τότε είχε μερίδιο, σε όλα τα κανάλια. Κανείς και ποτέ δεν είδε πλάνα ή φωτογραφίες. Επειδή τότε υπήρχαν και αυτοί οι εκδότες.

Σήμερα τούς αναπολούμε. Δεν είναι τυχαίο που όταν ο Χρήστος Λαμπράκης εγκατέλειψε τον μάταιο τούτο κόσμο, όλοι, ακόμα και αυτοί που δεν είχαμε δουλέψει ποτέ σε δικό του μέσο, πως η δημοσιογραφία θα άλλαζε για πάντα.

Φανταστείτε τόσα χρόνια μετά.

Ακόμα και… αριστερούληδες δημοσιογραφίσκοι, έβαζαν το ηχητικό  απόσπασμα με την γυναίκα που πέθαινε. Σαν δεν ντρεπόμαστε λίγο

Όχι, δεν ντρεπόμαστε. Αναγγέλλει η εν λόγω ότι θα συζητηθεί στην  εκπομπή το θέμα γιατί πείραξε κάποιους που ο κ. Ρούτσι πήγε στα μπουζούκια να ακούσει Αντζελα Δημητρίου και Λευτέρη Πανταζή. Μάς δίνει και πού μπορούμε να τη βρούμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Της στέλνεις μήνυμα λέγοντάς της πως ο κ. Ρούτσι μπορεί να πενθεί όπως θέλει, αλλά πρώτα να μας εξηγήσει γιατί δεν έκανε την εκταφή του γιου του, εφόσον το αίτημα αυτό προετάχθη για την απεργία πείνας που έκανε.

Σιγά που το διάβασε…

Είχαν όμως ένα ωραίο λεκτικό στην εκπομπή τους. Συντελείται και ένα project είπε ο φέρελπις ρεπόρτερ και το επανέλαβε η παρουσιάστρια. Τι τη θέτε την καθαρεύουσα μανίτσες μου δίπλα στο αγγλικό;

Ασε που δεν είναι σωστό το συντελείται. Το πρόγραμμα εκτελείται. Υποθέτω θα συμφωνήσετε πως το ίδιο ισχύει και για το project.

Αυτή την εβδομάδα, τέτοια βλέπαμε και ξαναβλέπαμε: «Τζέσικα Μπίελ: Μοιράζεται το workout της για σφιχτά μπράτσα και γυμνασμένη πλάτη».

Γεια σου Τζέσικα με το workout. Γεια σου και σένα, που θεωρείς πως αν είσαι δημοσιογράφος πετάς ανάλογες ανοησίες  και νομίζεις πως φαίνεσαι σπουδαίος.

Καπάκι: «Σοκολάτα και κρασί: Ποιο είναι το ιδανικό pairing». Α, σπουδαία αναρώτησις, να ανοίξουμε ένα λεξικό για την αγγλικούρα και μετά έναν οδηγό σομελιέ, κάτι.

Οι γενικές κακοπαθαίνουν συνέχεια. «Συγκεκριμένα, τον Δεκέμβριο του 2023,  προχώρησαν στην κατεδάφιση του χώρου με τη χρήση μπουλντόζων, μετατρέποντάς το σε ερείπια»

Δεν το ξέρεις καλά; Δεν σου ακούγεται ωραία; Άλλαξε πτώση να δεις Θεού πρόσωπο!

-Στο κρατικό κανάλι (βεβαίως- βεβαίως): Οι συλληφθέντες στόχευαν επιχειρήσεις στις ΠΑΡΑΜΕΘΟΡΙΕΣ περιοχές της Θεσσαλονίκης.

Σχολιάζει ο φίλος: «Πότε χάσαμε την Θράκη και τη μισή Μακεδονία βρε παιδιά;»

Μωρέ και τα μυαλά μας θα χάσουμε οσονούπω.

Λεμονάκι μυρωδάτο της εβδομάδας:

´Τον μαχαίρωσε με ψαλίδι´, είπε η ρεπόρτερ. και έκοψε και εντελώς τη γλώσσα…

Από τη συνάδελφο Ντέππυ Γκ. Που ξέρει εξαιρετικά ΚΑΙ την ελληνική.

Ο μέγας κίνδυνος για την Ευρώπη λέγεται ισλαμοποίηση. Δεν έχω φοβίες, ούτε έχθρα, όμως οι φανατικοί Ισλαμιστές είναι εδώ και μας βγάζουν κοροϊδευτικά τη γλώσσα. Γιατί μπορούν.

Εχουμε γράψει πώς άντρες με τρεις και τέσσερις συζύγους στις πατρίδες τους μετέρχονται διαφόρων μέσων και καταφέρνουν να φέρουν εδώ και τις συζύγους και τις οικογένειές τους και να διαιωνίζουν στην Ευρώπη το καθεστώς της πολυγαμίας.

Γιατί μπορούν. Βρίσκουν παραθυράκια στην ευρωπαϊκή νομοθεσία, υποκρίνονται τάχα πως μόνο η μία είναι σύζυγος και οι άλλες δεν ξέρω τι και καταφτάνουν εξακολουθώντας να υπηρετούν τη δική τους κουλτούρα που όχι, δεν είναι αξιοσέβαστη.

Χτες σε βάλτο της Ολλανδίας αποκαλύφθηκε το πτώμα μιας 18χρονης. Ο πατέρας έβαλε τα αδέρφια να τη δολοφονήσουν, επειδή έμαθε πως είχε «αγόρι».

Ισλαμιστές. Που δεν θα έπρεπε να μπορούν.

Αλλιώς ματαιοπονούμε.

Αγγελική Κώττη

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ