Να επαναφέρει τη Νέα Δημοκρατία στο επίκεντρο της πολιτικής σκηνής, απευθυνόμενος σε κρίσιμες κοινωνικές ομάδες και κλείνοντας την πόρτα σε σενάρια πρόωρων εκλογών ή εσωκομματικών αναταράξεων, επιχείρησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στη ΔΕΘ, ξετυλίγοντας τη στρατηγική του για την επόμενη ημέρα, με στόχο την επανεκκίνηση της κυβέρνησης του.
Του Κώστα Πασίση
Η εικόνα που επιχείρησε να χτίσει ο πρωθυπουργός ήταν εκείνη ενός ηγέτη που κυβερνά με αυτοπεποίθηση και σταθερότητα, παρά τις δυσκολίες. «Δεν έχουμε φτάσει ακόμη να γίνουμε πολιτεία πολιτών από πολιτεία πελατών», είπε, δίνοντας το στίγμα ότι η μάχη για τον εκσυγχρονισμό συνεχίζεται.
Το «επιτελικό κράτος» παρουσιάστηκε ξανά ως μονόδρομος σοβαρής διακυβέρνησης.
Όπως φάνηκε από την ομιλία του στο Βελλιδειο αλλά και τη συνέντευξη τύπου ο Πρωθυπουργός είχε έναν ξεκάθαρο στόχο, να χαράξει τις γραμμές άμυνας και επίθεσης του Μαξίμου για την επόμενη περίοδο και να δώσει το πολιτικό στίγμα μιας κυβέρνησης που επιδιώκει να ξανακερδίσει χαμένους ψηφοφόρους, διατηρώντας παράλληλα τον έλεγχο του παιχνιδιού…
Το πρώτο και βασικό μήνυμα ήταν η προσήλωση στην κυβερνητική σταθερότητα.
Ο πρωθυπουργός ξεκαθάρισε ότι εκλογές θα γίνουν το 2027, απορρίπτοντας κατηγορηματικά τα σενάρια πρόωρης κάλπης. Παράλληλα, έβαλε τέλος στις φήμες περί αλλαγής του εκλογικού νόμου, επιμένοντας ότι οι πολίτες είναι αυτοί που θα κρίνουν εάν η Νέα Δημοκρατία θα έχει ξανά αυτοδυναμία ή θα χρειαστεί κυβέρνηση συνεργασίας.
Με αυτόν τον τρόπο, επιχείρησε να ανατρέψει το δίλημμα «αυτοδυναμία ή χάος» που συνόδευσε τις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις, προσδίδοντας στο αφήγημά του χαρακτήρα «λογοδοσίας» το 2027.
Επίσης η απόρριψη κάθε συζήτησης για εσωκομματική διαδοχή ενίσχυσε τη θέση του ως κυρίαρχου στη ΝΔ.
Η δε αναφορά του στην «πολιτική κουζίνα» του Κολωνακίου, που προκάλεσε αίσθηση και στους «χρυσούς χορηγούς» του Αλέξη Τσίπρα έστειλε μηνύματα τόσο προς την αντιπολίτευση όσο και προς εξωθεσμικά κέντρα, δηλώνοντας ότι ο πρωθυπουργός παραμένει σε εγρήγορση για πιθανές κινήσεις αποσταθεροποίησης.
Επιστροφή στο μεσαίο χώρο
Δεύτερο μήνυμα ήταν η επιστροφή στον μεσαίο χώρο…
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έδωσε έμφαση στη μεσαία τάξη και ειδικότερα σε κοινωνικές ομάδες-κλειδιά, όπως οι νέοι έως 30 ετών, οικογένειες με παιδιά, συνταξιούχοι και ένστολοι.
Η εξαγγελία για αφορολόγητο έως 20.000 ευρώ για νέους κάτω των 25 αποτέλεσε την …έκπληξη του διημέρου και έδειξε ότι το κυβερνητικό επιτελείο αντιλαμβάνεται το «ρήγμα» που έχει δημιουργηθεί με τους νεότερους ψηφοφόρους, οι οποίοι έχουν αποστασιοποιηθεί από τη ΝΔ.
Η στόχευση δεν ήταν τυχαία. Η κυβέρνηση επιδιώκει να ξαναχτίσει γέφυρες εμπιστοσύνης με αυτούς που την ψήφισαν το 2019 και το 2023, αλλά σήμερα παρακολουθούν με δυσπιστία.
Στην προκειμένη περίπτωση το Μαξίμου δεν έκανε μια οριζόντια, «επαναστατική» φορολογική αλλαγή για όλους, αλλά επέλεξε να δώσει τα μεγαλύτερα κίνητρα σε συγκεκριμένες ομάδες, με την ελπίδα ότι αυτό θα της προσφέρει πολιτικά οφέλη και θα δημιουργήσει ένα θετικό κλίμα.
Το τρίτο σημείο αφορά τις εσωκομματικές ισορροπίες. Ο πρωθυπουργός έκανε ένα βήμα πίσω απέναντι στους πρώην πρωθυπουργούς Αντώνη Σαμαρά και Κώστα Καραμανλή, δείχνοντας διάθεση αποκλιμάκωσης της έντασης.
Αναγνώρισε ότι υπήρξαν διαφωνίες σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, αλλά υπογράμμισε ότι η «μεγάλη εικόνα» είναι η ενότητα της παράταξης ως δύναμη σταθερότητας.
Το …άνοιγμα αυτό έχει διπλή ανάγνωση. Από τη μια επιχειρεί να εκτονώσει την ένταση που ταλαιπωρεί το κόμμα, και έχει αρχίσει να φαίνεται από την άλλη μεταθέτει την ευθύνη για ενδεχόμενη συνέχιση της σύγκρουσης στους «πρώην», αφήνοντάς τους εκτεθειμένους αν επιλέξουν περαιτέρω αντιπαράθεση.
Στο πεδίο της οικονομίας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θέλησε να παρουσιάσει το αφήγημα μιας «τολμηρής φορολογικής μεταρρύθμισης», που θα αποτελέσει – όπως είπε – τη μεγαλύτερη αλλαγή στη φορολογία εισοδήματος της μεταπολίτευσης.
Η γραμμή ήταν επίσης καθαρή. Στήριξη του διαθέσιμου εισοδήματος, χωρίς ρήξη με τους κανόνες της δημοσιονομικής ισορροπίας.
Η κυβέρνηση γνωρίζει ότι η ακρίβεια πιέζει τα νοικοκυριά και προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στην ανάγκη για μέτρα στήριξης και την αποφυγή ρίσκων που θα υπονόμευαν την αξιοπιστία της χώρας στις αγορές.
