Η ακρίβεια εξελίσσεται στο μεγαλύτερο «αγκάθι» για την κυβέρνηση – Γράφει ο Νικήτας Κακλαμάνης

Κακά τα ψέματα. Η ακρίβεια αποτελεί το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα για τη χώρα μας και εξελίσσεται στο μεγαλύτερο «αγκάθι» για την κυβέρνηση.

Ο πληθωρισμός θυμίζει ένα τεράστιο παγόβουνο, που διογκώνεται μέρα, με τη μέρα.

Του Νικήτα Κακλαμάνη *

Δυστυχώς, το ζήτημα δεν αφορά την Ελλάδα αλλά ολόκληρη την Ευρώπη. Από εκεί ξεκινάει άλλωστε, λόγω του πολέμου, που συνεχίζεται στην Ουκρανία και στον οποίο περίτεχνα οι ΗΠΑ ενέπλεξαν την Ε.Ε.

Μεγάλος τραπεζικός οίκος (Goldman Suchs) προέβλεψε, ότι το ενεργειακό κόστος αναμένεται να αυξηθεί κατά 65%, αν ο Πούτιν κλειδώσει τις στρόφιγγες του φυσικού αερίου. Κάτι, που μεταφράζεται σε παγιοποίηση του λογαριασμού για τους καταναλωτές σε 500 ευρώ μηνιαίως!

Η κυβέρνηση επιδιώκει με κάθε τρόπο να περιορίσει τις συνέπειες για τον απλό Έλληνα πολίτη. Δεν είναι εύκολο. Ή πιο σωστά είναι αρκετά δύσκολο. Παρ’ όλα αυτά προσπαθεί σε πραγματικά αντίξοες (οικονομικά) συνθήκες.

Οι επιδοτήσεις για το ρεύμα και για τα καύσιμα, που έχουν αποφασιστεί να δοθούν θα είναι μία σημαντική ανάσα για όλους ανεξαιρέτως, ιδιαίτερα δε για τους πιο ευάλωτους.

Υπάρχει επίσης, η πρωθυπουργική δέσμευση, ότι η βοήθεια θα συνεχιστεί για όσο διαρκεί η κρίση, έστω κι’ αν η οικονομία μας εδώ και τρία χρόνια προσπαθεί να ισορροπήσει και να δημιουργήσει αντιστάσεις

Η εισαγόμενη ενεργειακή «βόμβα», η οποία πυροδοτεί και την ακρίβεια στη Πατρίδα μας,  είναι θέμα που πρέπει να επιλυθεί σε κορυφαίο ευρωπαϊκό επίπεδο, διότι εξελίσσεται και σε «βόμβα» για τα θεμέλια της Ε.Ε.

Δείτε τι συνέβη στη Γαλλία, με τον Μακρόν, ο οποίος έχει γίνει έρμαιο της Λεπέν και του Μελανσόν.

Δείτε τι συμβαίνει σε ολόκληρη Γερμανία, όπου ετοιμάζεται να μπει δελτίο για το ρεύμα τον ερχόμενο χειμώνα, ενώ ήδη τα ράφια των σούπερ-μάρκετ έχουν αρχίσει να αδειάζουν.

Δείτε, τι έρχεται για την Ιταλία, που έχει την πιο μεγάλη “μαύρη τρύπα” στην οικονομία της Ε.Ε.

Όλα αυτό το ντόμινο δεν συμβαίνει τυχαία.

Η ακρίβεια “γεννάει” τη πείνα και η πείνα είναι ανίκητος αντίπαλος, η οποία αν δεν αντιμετωπιστεί οδηγεί σε ακραίες καταστάσεις.

Είναι πολλά τα «καμπανάκια», που χτυπούν σε παγκόσμιο επίπεδο κατά των κεφαλών, που επιδιώκουν την «μεγάλη επανεκκίνηση» εφαρμόζοντας “μεταρρυθμίσεις” χωρίς τη συναίνεση των εργαζομένων, ενώ παράλληλα εκμεταλλεύονται στο έπακρο τις κοινωνικές πληγές, που προκάλεσε πρώτα η πανδημία και συνεχίζει η ενεργειακή κρίση.

Δεν ξέρω, αν τα ακούν ή τους αφήνουν παγερά αδιάφορους.

Το ζήτημα για μένα είναι, ότι η Ευρώπη, η άλλοτε κινητήρια δύναμη της παγκόσμιας οικονομίας, έχει γίνει ουραγός των δραματικών τούτων εξελίξεων.

Έχει μετατραπεί σε “σκιά” των πολιτικών από τις ΗΠΑ, οι οποίες μέσω του πολέμου στην Ουκρανία μετέτρεψαν τη Ρωσία σε αποδιοπομπαίο τράγο στην «γηραιά» ήπειρο και τώρα ως αντίποινα ο Πούτιν διακόπτει αργά αλλά σταθερά την παροχή φυσικού αερίου στα μέλη της Ε.Ε, ενώ παράλληλα γεμίζει με δισεκατομμύρια ευρώ τα ταμεία του.

Την ίδια ώρα οι Αμερικανοί πουλούν πλέον πανάκριβα το δικό τους υγροποιημένο αέριο στους Ευρωπαίους, ανασυντάσσοντας την οικονομία τους, η οποία κλονιζόταν χάρη στο ισχυρό ευρωπαϊκό νόμισμα, το οποίο καταρρέει μέρα με τη μέρα.

Αυτή είναι η μία από τις βασικές αιτίες, που φέρνουν τις ανεξέλεγκτες εκρήξεις ακρίβειας παντού.

Η άλλη είναι η απληστία κέρδους, που υπάρχει από τη πλευρά των εταιρειών ενέργειας, οι οποίες ουσιαστικά έχουν”χτίσει” καρτέλ προκειμένου να γεμίζουν τα ταμεία τους σε τόσο δύσκολες εποχές για τους πολίτες.

Και επειδή θέλω να δω τη Χώρα μου να εξαιρείται απ’ αυτή τη κατηγορία, περιμένω να δώ και την έκτακτη φορολόγηση των υπερκερδών, που είχαν οι εν Ελλάδι ενεργειακοί όμιλοι.

Εδώ και πολλά χρόνια μιλώ για την έλλειψη μεγάλων ηγετών στην Ευρώπη. Γιατί δεν μπορώ να πιστέψω, ότι αν υπήρχε ένας Ντε Γκωλ, ένας Χέλμουτ Κολ, ένας Φρανσουά Μιττεράν, ένας Κόνραντ Αιζενχάουερ, θα είχαμε φτάσει τώρα σε αυτή τη κατάσταση.

Σε τούτο το παγκόσμιο σκηνικό περιλαμβάνεται και η Ελλάδα μας, η οποία παράλληλα έχει να αντιμετωπίσει και τις σχεδόν καθημερινές προκλήσεις από την Τουρκία.

Νομίζω, λοιπόν, ότι ορθώς αποφασίστηκε να ξεκαθαριστεί το τοπίο για τις εκλογές και πως θα διεξαχθούν στο τέλος της τετραετίας. Ήθελε μπόλικο κουράγιο, για να αναληφθεί το συγκεκριμένο ρίσκο, που δείχνει και την υπευθυνότητα της παράταξης, της ΝΔ και του Κυριάκου Μητσοτάκη παρά τον δύσκολο χειμώνα, που ακολουθεί.

Γιατί, για φανταστείτε τι θα μπορούσε να συμβεί, αν κατά της διάρκεια αυτής της παγκόσμιας τρικυμίας, το ελληνικό καράβι βολόδερνε ακυβέρνητο; Δεν θέλω, ούτε να το σκέπτομαι.

* Ο Νικήτας Κακλαμάνης είναι Α’ Αντιπρόεδρος Βουλής, Βουλευτής Α’ Αθηνών ΝΔ