Σκάκι ευρωπαϊκού επιπέδου. Γράφει ο Δημήτρης Μαρκόπουλος

Όσοι ασχολούνται με το σκάκι, συμφωνούν ότι μερικά από τα βασικότερα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του καλού σκακιστή είναι μεταξύ άλλων η σωστή προετοιμασία, η κατάλληλη στοχοθεσία, η ορθή αξιοποίηση του στρατηγικού πλεονεκτήματος, η ακαριαία εκμετάλλευση κάθε ευκαιρίας που τυχόν προκύψει, η επιλογή της ακολουθητέας τακτικής και η μεθοδική όσο και ακριβής εκτέλεση των κινήσεων.

Του Δημήτρη Μαρκόπουλου *

Δεν γνωρίζω τις επιδόσεις του Πρωθυπουργού στο σκάκι, όμως αν κρίνω συνολικά από τους χειρισμούς του που οδήγησαν στην υπογραφή της αμυντικής συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας και Γαλλίας, τότε οφείλω να παραδεχθώ ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατάφερε να ενσωματώσει με επιδεξιότητα τους παραπάνω κανόνες στον χώρο της πολιτικής και δη σε αυτόν της διεθνούς διπλωματίας.

Η προαναφερθείσα συμφωνία είναι ιστορικής σημασίας από κάθε άποψη, όχι μόνο γιατί αναβαθμίζει στον υπερθετικό βαθμό το αξιόμαχο των ενόπλων δυνάμεων της χώρας, αλλά και γιατί εγκαθιδρύει μία νέα εταιρική σχέση μεταξύ των δύο χωρών, η οποία προβλέπει ρήτρα αμυντικής συνδρομής αν μία από αυτές δεχθεί επίθεση από τρίτο παράγοντα. Νομίζω πως ουδείς αμφισβητεί την αξία, την χρησιμότητα αλλά και την αναγκαιότητα αυτής της συμφωνίας. Έχοντας να αντιμετωπίσουμε την ολοένα αυξανόμενη τουρκική επιθετικότητα στο Αιγαίο, η οποία εντάσσεται στον πρόδηλα οφθαλμοφανή αναθεωρητισμό του Ερντογάν και στο δόγμα του περί «Γαλάζιας Πατρίδας», την κατάφωρη παραβίαση των αποφάσεων του ΟΗΕ στην Αμμόχωστο, την αλλεπάλληλη έκδοση NAVTEX, που περιλαμβάνουν από το Καστελλόριζο μέχρι και την κυπριακή ΑΟΖ, η αναβάθμιση της αποτελεσματικότητας και του αξιόμαχου των Ενόπλων Δυνάμεών μας ήταν εκ των ων ουκ άνευ.

Η κυβέρνηση και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός προσωπικά, έδειξαν γρήγορα αντανακλαστικά, εκμεταλλευόμενοι την ευνοϊκή συγκυρία και τη μοναδική ευκαιρία που παρουσιάστηκε από την AUKUS, επιτυγχάνοντας μία ιδιαίτερα επωφελή συμφωνία για τα ελληνικά συμφέροντα τόσο σε οικονομικό επίπεδο όσο και σε αυτό του χρόνου παράδοσης των φρεγατών. Βγαίνοντας σταδιακά από το σκοτεινό τούνελ της υπερδεκαετούς κρίσης και των μνημονίων που φρέναραν τον εκσυγχρονισμό των ενόπλων δυνάμεων και μέσα σε ένα περιβάλλον όπου επικρατούν ρευστοί γεωπολιτικοί συσχετισμοί, η Ελλάδα αποκτά οπλικά συστήματα που αποτελούν την τελευταία λέξη της τεχνολογίας και αλλάζουν το διαμορφωθέν στρατιωτικό status quo στην περιοχή.

Όμως, πέραν αυτών υπάρχει κάτι ακόμα εξίσου σημαντικό. Είναι η συμφωνία αμοιβαίας στρατιωτικής συνδρομής σε περίπτωση ένοπλης επίθεσης (άρθρο 2 της συμφωνίας), η οποία περιλαμβάνει και την χρήση στρατιωτικών μέσων σε περίπτωση που υπάρξει επίθεση από τρίτη χώρα, ακόμη και αν αυτή η χώρα είναι μέσα στο πλαίσιο των συμμαχιών τους (όπως π.χ. η Τουρκία που είναι μέλος του ΝΑΤΟ). Καθίσταται προφανές λοιπόν ότι πρόκειται για μία συμφωνία που αναβαθμίζει την Ελλάδα στρατιωτικά, διπλωματικά και γεωπολιτικά και η οποία αποκαθιστά το διεθνές αποτύπωμα της χώρας μας, ενώ δίνει και τα απαραίτητα εφόδια στις Ένοπλες Δυνάμεις προκειμένου να παραμείνουν ο απόλυτος εγγυητής της εδαφικής μας ακεραιότητας.

Παράλληλα, τοποθετεί την Ελλάδα στο επίκεντρο μίας μεγάλης πρωτοβουλίας της Ευρώπης του αύριο, καθώς δίπλα στη μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη της ηπείρου θέτει το πρώτο θεμέλιο ώστε η αμυντική δυνατότητα της Ένωσης να αντιστοιχηθεί με την οικονομική της ισχύ, ενώ παράλληλα απλώνει και την επιρροή του ΝΑΤΟ. Και ενώ θα περίμενε κανείς ότι η παραπάνω συμφωνία θα χαιρετιζόταν με ικανοποίηση και θα γινόταν ομόθυμα δεκτή από το σύνολο της αντιπολίτευσης, εντούτοις ο κ. Τσίπρας καταψήφισε, προφασιζόμενος αστείες δικαιολογίες και έωλα επιχειρήματα, για μία Συμφωνία που βρίσκει σύμφωνη την συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων, αποδεικνύοντας για άλλη μία φορά ότι είναι βαθύτατα εγκλωβισμένος στις ιδεοληψίες του.

Προφανώς δεν θα μπορούσαμε να περιμένουμε κάτι διαφορετικό από έναν πολιτικό αρχηγό, ο οποίος όταν βρέθηκε στην αντιπολίτευση, ψήφισε «όχι» στην κύρωση για την επέκταση της ελληνοαμερικανικής αμυντικής συμφωνίας, που είχε υπογράψει ο ίδιος ως πρωθυπουργός! Από ένα κόμμα, στέλεχος του οποίου όταν είχε ερωτηθεί για τα ελληνοτουρκικά είχε δηλώσει ευθαρσώς ότι: «θα το ρισκάρουμε»! Θέλω να πιστεύω πως όταν ο κ. Τσίπρας καταλάβει ότι η θάλασσα όντως έχει σύνορα, ίσως τότε δει διαφορετικά την συμφωνία που τώρα καταδικάζει…

* Ο κ. Δημήτρης Μαρκόπουλος είναι βουλευτής Β’ Πειραιώς με τη ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ