Η Τουρκία του σήμερα δεν μπορεί να γίνει μέλος της Ε.Ε. Γράφει ο Μ.Κεφαλογιάννης

Η σημερινή Τουρκία του Ερντογάν, με απόλυτη ευθύνη της πολιτικής της ηγεσίας, όχι απλά απέχει από μία ευνομούμενη δυτική δημοκρατία αλλά δυστυχώς για την τουρκική κοινωνία διολισθαίνει διαρκώς σε ένα ιδιότυπο ισλαμικό καθεστώς. Η σημερινή Τουρκία δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τις Αρχές και τις Αξίες της Ευρώπης. Πριν λίγες μέρες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συζητήσαμε την Έκθεση Προόδου για την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας. Μία Έκθεση στην οποία κυριαρχούσαν οι οπισθοχωρήσεις της Τουρκίας. Οι οπισθοδρομήσεις σε όλα τα επίπεδα. Στη σημερινή Τουρκία επικρατεί ο αναθεωρητισμός, ο μεγαλοϊδεατισμός και ο νεοοθωμανισμός. Στη σημερινή Τουρκία επικρατεί η αναβίωση του Ισλάμ από το Ουζμπεκιστάν έως την Ανδαλουσία της Ισπανίας.

Η «απελευθέρωση» του τεμένους Αλ Ακτσά στην Ιερουσαλήμ. Η Αγιά Σοφιά, ο εμβληματικός ναός της Ορθοδοξία, ένα μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς μετατρέπεται σε τζαμί. Και ο Τούρκος πρόεδρος φαντασιώνεται τον εαυτό του σαν των ηγέτη των απανταχού μουσουλμάνων.

Στην Τουρκία του σήμερα οπισθοχωρεί η Δημοκρατία. Το Κράτος Δικαίου. Τα ανθρώπινα και τα ατομικά δικαιώματα. Οι θρησκευτικές ελευθερίες. Κυριαρχούν οι διώξεις και οι συλλήψεις των αντίθετων φωνών. Που χαρακτηρίζονται συλλήβδην τρομοκράτες. Αυτή η Τουρκία δεν μπορεί να γίνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πόσο δε μάλλον μία χώρα που δεν σέβεται το Διεθνές Δίκαιο. Που δεν σέβεται τη Σύμβαση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας. Που την παραβιάζει κατάφωρα. Τελευταίο δείγμα, το παράνομο και άκυρο τουρκολιβυκό μνημόνιο που οριοθετεί ΑΟΖ μεταξύ Λιβύης και Τουρκίας απεμπολώντας τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κρήτης, του Καστελόριζου και των Δωδεκανήσων όπως σαφώς ορίζονται στο Άρθρο 121 του Δίκαιου της Θάλασσας που ρητά δηλώνει ότι τα νησιά που έχουν οικονομική ζωή έχουν τα ίδια δικαιώματα Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης όπως και οι ηπειρωτικές περιοχές.

*Του Μανώλη Κ. Κεφαλογιάννη

Η Τουρκία του σήμερα δεν σέβεται τις αποφάσεις και τα ψηφίσματα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και του Συμβουλίου Ασφαλείας για την επανένωση της Κύπρου. Τορπίλισε την πρόσφατη πενταμερή στη Γενεύη με την αρνητική της στάση και τη θέση της για τη δημιουργία δύο κρατών. Την ουσιαστική δηλαδή διχοτόμηση της Κύπρου. Μία θέση εκ διαμέτρου αντίθετη με τη μόνη αποδεκτή από ΟΗΕ και ΕΕ της δικοινοτικής, διζωνικής ομοσπονδίας.

Η Τουρκία του σήμερα δεν σέβεται τις Διεθνείς Συνθήκες.

Η Τουρκία του σήμερα αποσύρει την υπογραφή της από τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης για την αποτροπή της βίας κατά των γυναικών και των παιδιών.

Αμφισβητεί ευθέως τη Συνθήκη της Λωζάννης. Σε κάθε ευκαιρία ονομάζει τη μειονότητα «τουρκική». Ενώ στη Συνθήκη της Λωζάννης, μία διεθνής συνθήκη που φέρει την υπογραφή πλειάδας χωρών, αναφέρεται ρητά και κατηγορηματικά ότι μειονότητα στη Θράκη είναι μουσουλμανική και η μειονότητα στην Κωνσταντινούπολη Ελληνική Εθνική Μειονότητα.

Δηλώνει ότι μπορεί να καταργήσει με ένα απλό προεδρικό διάταγμα τη Συνθήκη του Μοντρέ. Μία επίσης διεθνή συνθήκη, που καθορίζει το καθεστώς των Στενών του Βοσπόρου και των Δαρδανελίων και επιτρέπει την ελεύθερη ναυσιπλοΐα.

Οι δύο Διεθνείς Συνθήκες έγιναν ευρωπαϊκά κείμενα, έχουν καταστεί πλέον κοινοτικό κεκτημένο, μετά από πρωτοβουλίες που είχα πάρει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Το 2017 μαζί με τους ευρωβουλευτές Έλμαρ Μπροκ, πρόεδρο τότε της Επιτροπής Εξωτερικών και τη Ρενάτα Ζόμερ εισηγήτρια της Έκθεσης Προόδου της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας είχαμε καταθέσει τροπολογία για τη Συνθήκη της Λωζάννης η οποία είχε γίνει αποδεκτή από μία ευρύτατη πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο. Ενώ στη τελευταία Ολομέλεια του Κοινοβουλίου το Μάιο έγινε, επίσης δεκτή με μεγάλη πλειοψηφία μία αντίστοιχη τροπολογία για τη Συνθήκη του Μοντρέ. Και θέλω με την ευκαιρία που μου δίνετε να ευχαριστήσω και το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, τη μεγάλη πολιτική μας οικογένεια που αποδέχθηκε τις  τροπολογίες και τις στήριξε ένθερμα όπως και όλους τους Έλληνες και Κύπριους ευρωβουλευτές του δημοκρατικού τόξου που τις στήριξαν και οι ίδιοι και στις πολιτικές οικογένειες που ανήκει ο καθένας.

Η Τουρκία παραμένει μία χώρα που δεν σέβεται τα κυριαρχικά δικαιώματα των γειτόνων της. Που δεν σέβεται τις σχέσεις καλής γειτονίας. Σας θυμίζω τα λόγια του προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος Μάνφρεντ Βέμπερ, ενός διαχρονικού φίλου της Ελλάδας στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών πριν λίγες ημέρες:

«Όταν μιλάμε για τα συμφέροντα της Ελλάδας και της Κύπρου, μιλάμε για τα συμφέροντα της Ευρώπης.

Η Τουρκία είναι σημαντικός εταίρος και μέλος του ΝΑΤΟ, όμως υπάρχει μία τεράστια λίστα προβλημάτων με τον Ερντογάν και δεν μπορούμε να προσποιούμαστε ότι δεν υπάρχουν.

Ας είμαστε ειλικρινείς. Η Τουρκία δεν μπορεί να γίνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.»

* Ο κ. Μανώλης Κεφαλογιάννης είναι ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας