Επίθεση στο Ισραήλ: Στρατηγική συνεργασία η ανοχή της τρομοκρατίας

Τα τελευταία εικοσιτετράωρα παρατηρούμε μια κατακόρυφη αύξηση της έντασης στην πρωτεύουσα του Ισραήλ την Ιερουσαλήμ, η οποία έχει στοιχίσει τη ζωή και τον τραυματισμό αθώων πολιτών και για μια ακόμη φορά οι αντιδράσεις της διεθνούς κοινότητας περιορίζονται σε εκκλήσεις για ηρεμία, διπλωματία και διάλογο. Την ίδια στιγμή η χώρα μας το τελευταίο διάστημα και σωστά έχει προχωρήσει σε σύσφιξη της συνεργασίας της με, ίσως, τον πολυτιμότερο σύμμαχο της το κράτος του Ισραήλ, χωρίς όμως να έχει προχωρήσει αυτή τη συνεργασία στο επόμενο στάδιο, αυτό της στρατηγικής συνεργασίας.

Του Δημήτρη Γ. Απόκη*

Το σημερινό πλαίσιο διεθνώς έχει αλλάξει και ας αρνούνται πεισματικά οι ηγεσίες να αποδεχθούν αυτή την πραγματικότητα.

Όποιος είναι ρεαλιστής και αντιλαμβάνεται τις εξελίξεις, κατανοεί ότι δεν είναι εποχή για εφαρμογή ασπόνδυλης εξωτερικής πολιτικής και πόσο μάλλον εποχή για ανοχή της τρομοκρατίας.

Δεν είναι δυνατόν και δεν είναι και λογικό αγκυλώσεις και φοβικά σύνδρομα δεκαετιών να αποτρέπουν τη χώρα μας από αποφάσεις οι οποίες είναι δεδομένο ότι θα αποφέρουν τεράστια κέρδη για τα εθνικά μας συμφέροντα στο σκληρό διπλωματικό πόκερ το οποίο βρίσκεται σε εξέλιξη στη γειτονιά μας και στη διαρκή απειλή που υφίσταται η Ελλάδα, από την αναθεωρητική και πειρατική Τουρκία του Ερντογάν.

Και επειδή όπως και στην εξωτερική πολιτική έτσι και στη δημοσιογραφία, ο δημοσιογράφος δεν πρέπει να είναι ασπόνδυλος, οι αποφάσεις στις οποίες αναφέρομαι είναι η αναγνώριση από την Ελλάδα της Ιερουσαλήμ, ως πρωτεύουσας του Ισραήλ και ο χαρακτηρισμός της Χαμάς και της Islamic Jihad, ως δολοφονικών τρομοκρατικών οργανώσεων.

Στο σημείο αυτό θα ήθελα να παραθέσω δύο ιστορικές δηλώσεις της αείμνηστης και θρυλικής Πρωθυπουργού του Ισραήλ, Γκόλντα Μεϊρ, οι οποίες συνοψίζουν με γλαφυρό τρόπο την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στην Ιερουσαλήμ, και την τρομοκρατία την οποία αντιμετωπίζει σε καθημερινή βάση το σύμμαχο κράτος και ο φίλος λαός του Ισραήλ.

“Προτιμώ την καταδίκη από τα συλλυπητήρια”

“Μπορούμε να συγχωρήσουμε του Άραβες για το ότι σκοτώνουν τα παιδιά μας. Δεν μπορούμε να τους συγχωρήσουμε για το ότι μας αναγκάζουν να σκοτώνουμε τα παιδιά τους. Θα έχουμε ειρήνη με τους Άραβες, μόλις αγαπήσουν τα παιδιά τους, περισσότερο από ότι μισούν εμάς.”

Αυτά τα προφητικά λόγια έναν καθίσει κανείς και αναλογιστεί αυτό που συμβαίνει για δεκαετίες και τα τελευταία εικοσιτετράωρα στην Ιερουσαλήμ και το Ισραήλ, αντικατοπτρίσουν την πραγματικότητα που αρνείται η διεθνής κοινότητα να αναγνωρίσει και το μόνο που κάνει είναι να επαναλαμβάνει κενές περιεχομένου δηλώσεις, για μείωση της έντασης, ηρεμία και διάλογο.

Διάλογο με ποιόν με της Χαμάς και το Islamic Jihad; Με αυτούς δηλαδή που εκτοξεύουν τα τελευταία εικοσιτετράωρα εκατοντάδες ρουκέτες στις γειτονιές του Ισραήλ, εναντίον απλών πολιτών, σκεπάζοντας τη ζωή τους με ένα πέπλο διαρκούς τρομοκρατίας.

Αναρωτήθηκε κανείς που άραγε βρίσκουν τα όπλα και τις ρουκέτες αυτές οι τρομοκρατικές οργανώσεις για να προχωρούν σε αυτή την εκστρατεία έντασης και τρομοκρατίας.

Και για να έλθουμε πιο κοντά στα δικά μας εθνικά συμφέροντα. Είναι καλό ως Ελλάδα να πανηγυρίζεις και να διαφημίζεις τη συνεργασία με το κράτος του Ισραήλ και την ξεκάθαρη στήριξη που σου έχει προσφέρει και συνεχίζει να σου προσφέρει, στην απειλή που υφίστασαι σε καθημερινή βάση από την Τουρκία και το απολυταρχικό καθεστώς του Ταγίπ Ερντογάν, αλλά την ίδια στιγμή δείχνει έλλειψη θάρρους η διστακτικότητα να προχωρήσεις αυτή τη σχέση από το φλερτ στην πραγματική αγάπη. Στις δύσκολες στιγμές φαίνεται και αποδεικνύεται ο πραγματικός στρατηγικός σύμμαχος.

Ας βρει κάποιος ποιο ξεκάθαρες δηλώσεις καταδίκης της Τουρκίας και του καθεστώτος Ερντογάν, αλλά και στήριξης της Ελλάδας και της Κύπρου, από αυτές του Ισραήλ. Δεν υπάρχουν.

Καλές είναι οι δηλώσεις για την αναγνώριση του δικαιώματος του Ισραήλ στην άμυνα και την υπεράσπιση της ασφάλειας του. Παρόλα αυτά εάν αυτό δεν συνοδεύεται από έμπρακτα από κινήσεις που να δείχνουν ότι το Ισραήλ είναι πραγματικά στρατηγικός σύμμαχός σου, τότε είναι ανούσιο.

Δεν είναι ώρα για δηλώσεις φιλολογικού περιεχομένου. Είναι ώρα για ιστορικές αποφάσεις που θα κάνουν τη διαφορά και θα ενισχύσουν το εθνικό συμφέρον της Ελλάδας στη δύσκολη συγκυρία την οποία διανύουμε.

Είναι ώρα η Ελλάδα να προχωρήσει στην αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ και στο χαρακτηρισμό της Χαμάς και του Islamic Jihad, ως αυτού που πραγματικά είναι, δολοφονικές τρομοκρατικές οργανώσεις, οι οποίες καταδυναστεύουν και  χειραγωγούν τον Παλαιστινιακό λαό, ενώ ταυτόχρονα τρομοκρατούν και προχωρούν σε δολοφονικές ενέργειες εναντίο του φίλου και σύμμαχου λαού του Ισραήλ.

Το διακύβευμα είναι ξεκάθαρο. Στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ ή ανοχή της τρομοκρατίας;

Ο Δημήτρης Γ. Απόκης είναι Αναλυτής Διεθνών Σχέσεων, Διεθνολόγος και Δημοσιογράφος, Απόφοιτος του The Paul H. Nitze, School of Advanced International Studies, The Johns Hopkins University, Μέλος του The International Institute for Strategic Studies, και επί σειρά ετών Ανταποκριτής στην Washington DC, διαπιστευμένος στο Λευκό Οίκο, το Στέητ Ντιπάρτμεντ και το Πεντάγωνο.