Τα ΣΥΝΟΡΑ – Αναθεωρητισμός: Το νέο βιβλίο του Αλ.Μαλλιά

567

Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ι.ΣΙΔΕΡΗΣ  το νέο βιβλίο του πρέσβη επί τιμή Αλέξανδρου Π. Μαλλιά με τίτλο «Τα ΣΥΝΟΡΑ –Αναθεωρητισμός». Πρόκειται για το έκτο κατά σειρά βιβλίο του διπλωμάτη-συγγραφέα  το οποίο ο ίδιος χαρακτηρίζει ως Κείμενο Προβληματισμού. Ο Καθηγητής  Άγγελος Συρίγος  γράφει τον Πρόλογο και ο Καθηγητής Γεώργιος Πρεβελάκης το αντί Επιλόγου.

Το εξαιρετικά  επίκαιρο αυτό βιβλίο κυκλοφορεί την στιγμή που εξετάζεται η υπό πίεση νέα αλλαγή συνόρων και ανταλλαγή πληθυσμών στα Βαλκάνια μεταξύ  Σερβίας και Κοσόβου. Επίσης, ενώ βρίσκεται σε αποφασιστική καμπή  η  αναθεωρητική και επεκτατική πολιτική της Τουρκίας με ταυτόχρονο στόχο:

– την  βίαια, με πόλεμο αν απαιτηθεί ( CASUS BELLI), μεταβολή του εδαφικού καθεστώτος της Ελλάδος,
– των όρων της  ελληνικής κυριαρχίας στα νησιωτικά  συμπλέγματα  του Αιγαίου,
– του περιορισμού και καταστρατήγησης  των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων σε Αιγαίο και Ν. Α. Μεσόγειο.

Ο Αλέξανδρος  Π. Μαλλιάς, μεταξύ άλλων  πρέσβης  σε Ουάσινγκτον, Σκόπια και Τίρανα, θέτει τα ακόλουθα ζητήματα:

-Ο αναθεωρητικός επεκτατισμός  της Τουρκίας , η αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας  και η προσβολή των ελληνικών συνόρων.
– Το  δόγμα εθνικής ασφάλειας  απέναντι στις συμβατικές στρατιωτικές προκλήσεις και στον ασύμμετρο πόλεμο. Το μάθημα του Έβρου.
– Ισχύει  η αρχή μη αλλαγής των συνόρων; Τι ακριβώς  έγινε στα Βαλκάνια ; Γιατί πρέπει να ανησυχούμε από μία  νέα αλλαγή συνόρων μεταξύ Σερβίας και Κοσόβου. Τα συμφέροντα των ΗΠΑ, της Ρωσίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης . Να σταθμίσουμε το εθνικό μας συμφέρον.
– Πως συμβιβάσθηκε το  δικαίωμα της αυτοδιάθεσης και της απόσχισης  με τις   αρχές της  κυριαρχίας και της  εδαφικής ακεραιότητας των κρατών;
– Εκτίμηση για την στάση των  γειτόνων μας  σε περίπτωση σύγκρουσης με την Τουρκία . Ερωτηματικά  για τη αποτελεσματικότητα της πολιτικής μας έναντι των Τιράνων.
– Τουρκία και Ελλάδα :  τελικά υπερισχύει το δίκαιο του ισχυρού  ή η  δύναμη  του Δικαίου;
– Εκτός από την επίκληση επιβάλλεται η  μετατροπή του Διεθνούς Δικαίου σε πράξη και απαιτείται η  άμεση ενίσχυση  των αμυντικών μας δυνατοτήτων και των  διπλωματικών μας συνεργειών.

Ο Διπλωμάτης-συγγραφέας θεωρεί μονόδρομο την ειρηνική επίλυση των διαφορών με την Τουρκία. Καταλήγει  ταυτόχρονα στο συμπέρασμα  ότι η ενίσχυση της  εθνικής άμυνας  ταυτόχρονα με την  άσκηση αποτελεσματικής  διπλωματίας  είναι η καλύτερη επένδυση στην ειρήνη που καθημερινά  υπονομεύεται  από την επιθετική και αναθεωρητική Τουρκία.

Ο  καθηγητής Άγγελος Συρίγος γράφει στον Πρόλογο: «Το βιβλίο του πρέσβυ ε.τ. Αλέξανδρου Μαλλιά αφορά στα σύνορα, κυρίως τα βαλκανικά σύνορα, αλλά δεν περιορίζεται μόνον σε αυτά. Βλέπει την μεγάλη ευρωπαϊκή εικόνα την τελευταία τριακονταετία και αναλύει τις σχέσεις Ελλάδος-Τουρκίας μετά και την προσπάθεια εισβολής δεκάδων χιλιάδων αμάχων το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας του 2020. Η ανάλυσή του είναι ψυχρή και χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις. Πρόκειται για κάτι που μας λείπει. Αναφερόμαστε συχνά στη ρήση του βρετανού πολιτικού Πάλμερστον από το 1848: «Δεν έχουμε αιώνιους συμμάχους και δεν έχουμε διαρκείς εχθρούς. Αιώνια και διαρκή είναι τα συμφέροντά μας, και αυτά είναι καθήκον μας να υπηρετούμε».

Απέχουμε, όμως πολύ από την πρακτική εφαρμογή αυτής της ρήσεως. Όπως σχολιάζει ο ίδιος ο συγγραφέας «Ο μέχρι κυνισμού ρεαλισμός είναι θεμελιώδες και αναπόσπαστο χαρακτηριστικό της διεθνούς πραγματικότητας». Σε αυτό πρέπει να εκπαιδευθούμε και το ανά χείρας βιβλίο αποτελεί χρήσιμο βοήθημα».

Κλείνοντας το βιβλίο ο καθηγητής Γεώργιος Πρεβελάκης υπογραμμίζει: «…Η ελληνική εξωτερική πολιτική αντιμετωπίζει, επομένως, ένα κατ’ εξοχήν διανοητικό διακύβευμα. Δεν μπορεί πλέον να θεωρεί τίποτε ως δεδομένο. Επί πλέον, ουδείς ξένος παράγων θα σκεφτεί αντ’ αυτής. Ούτε η αμερικανική κηδεμονία ούτε η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη διαθέτουν πλέον απαντήσεις. Η Ελλάδα πρέπει να αναπτύξει ένα δικό της πρωτότυπο και συνεχώς εξελισσόμενο δόγμα.  Οφείλει να αναζητήσει  δυναμικούς τρόπους για να προασπίσει τα συμφέροντα της χώρας από τα φαινόμενα οπισθοφυλακής κατά την περασμένη περίοδο- όπως, επί παραδείγματι, ο τουρκικός εδαφικός και θαλάσσιος αναθεωρητισμός. Ταυτοχρόνως, πρέπει να λειτουργήσει πρωτοποριακά ώστε να εγκαθιδρυθεί ένας περισσότερο σταθερός, αλλά όχι ανελεύθερος  κόσμος. Θα πρέπει να διδαχθεί από την κινητική διπλωματική παράδοση του Ελευθερίου Βενιζέλου».

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ «ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΣΤΑΣΗΣ ΓΕΙΤΟΝΩΝ ΜΑΣ»

Αξιοποιώντας ορισμένα μαθήματα από την πρόσφατη εμπλοκή στον Έβρο –πρόκειται περί υβριδικού θερμού επεισοδίου– χρήσιμο είναι να είμαστε έτοιμοι να διαγνώσουμε εγκαίρως και να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά κάθε εκστρατεία παραπληροφόρησης και ψυχολογικού πολέμου της Τουρκίας σε περίοδο κλιμάκωσης κρίσης που φθάνει στο κατώφλι της σύγκρουσης… θεωρώ πιθανό ότι τουρκικής προέλευσης «πληροφορίες», τις οποίες εύκολα θα αναπαραγάγουν τα ΜΜΕ των Τιράνων, θα κάνουν λόγο για μεταφορά τουρκικών δυνάμεων στην Αλβανία σε απόσταση επιχειρησιακής ετοιμότητας από τα ελληνοαλβανικά σύνορα.

Την αξιολόγηση αυτή αφορά και η έγκριση, σε περιόδους ελληνοτουρκικής κρίσης, ελλιμενισμού τουρκικών ναυτικών μονάδων στη ναυτική βάση Πασαλιμάνι στον Αυλώνα. Με βάση το Άρθρο 4 του ισχύοντος Ελληνοαλβανικού Συμφώνου Φιλίας, Συνεργασίας, Καλής Γειτονίας και Ασφάλειας –ισχύει από 9 Μαρτίου 1998– η Ελλάδα νομιμοποιείται να ζητήσει άμεσες και προληπτικές διαβουλεύσεις (αμελητί κατά τη διατύπωση του Συμφώνου) με την Αλβανία για οποιαδήποτε ενέργεια των Τιράνων σε σχέση με την Τουρκία, εφόσον «…η κατάσταση που έχει ανακύψει είναι δυνατόν να βλάψει τα σχετικά με την ασφάλεια ουσιώδη συμφέροντά μας…». Εμείς κρίνουμε ποία είναι τα ουσιώδη συμφέροντά μας και πώς επηρεάζονται.

Προσοχή, επίσης, χρειάζεται στην πιθανή ροή κατασκευασμένων πληροφοριών από ή σε σχέση με τη Βουλγαρία. Συνολικά απαιτείται η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών να διαθέτει έγκαιρη και καλή εμπιστευτική πληροφόρηση επί τόπου  κυρίως από ανθρώπινες πηγές . Η αποκλειστικά ηλεκτρονική επιτήρηση και πληροφόρηση δεν είναι αναγκαστικά ολοκληρωμένη πηγή για την αξιολόγηση της κατάστασης, ιδίως σε περίοδο κλιμάκωσης της κρίσης. Διατρέχει, επίσης, ανά πάσα στιγμή τον κίνδυνο να «τυφλωθεί». Συνεπώς, χρειάζεται προσαρμογή και μεταβολή του επιχειρησιακού προτύπου –κατ’ ευφημισμόν– που είχε προκριθεί κατά την προηγούμενη πενταετία. Δεν θα επεκταθώ περισσότερο…