Του Νίκου Αρμένη
«Σε αυτό δεν μπορώ να πω κάτι διαφορετικό. Έχω αποτύχει».

Όμως φίλες και φίλοι, στη ζωή δεν υπάρχουν μόνο επιτυχίες αλλά και αποτυχίες. Και αντίστοιχα δεν υπάρχουν μόνο νίκες αλλά και ήττες..
Μάλιστα οι ήττες είναι περισσότερο απαραίτητες από τις νίκες καθώς καθίστανται εξόχως διδακτικές για εκείνον ή εκείνη που θα τις αποδεχτεί κάνοντας γενναία αυτοκριτική.
Όλα αυτά εννοείται ισχύουν και για τους δρομείς που μέσα από πολλές και αμέτρητες δύσκολες στιγμές, μικρές και μεγάλες ήττες, κατορθώνουν να φτάσουν στη μεγάλη και λαμπερή νίκη!
Δεν γνωρίζω κανέναν ανίκητο αθλητή. Ακόμα και εκείνοι οι ελάχιστοι που κατάφεραν σε επίσημους αγώνες να κόβουν πρώτοι το νήμα του τερματισμού ή να πετυχαίνουν τον προσωπικό τους στόχο, σίγουρα θα είχαν βιώσει και την αποτυχία και την ήττα σε κάποια προπόνηση.
Οι συντριπτικά περισσότεροι δε, έχουν νιώσει στο πετσί τους το συναίσθημα της ήττας και σε κανονικό αγώνα.

Και τελικά καταφέραν να είναι ακριβώς αυτό.
Ανίκητοι! Ανίκητοι γιατί ξέρουν να χάνουν.
Ειδικά στο τρέξιμο που αντίπαλος καθεμιάς και καθενός είναι ο εαυτός του και μόνο, ε;
*Ο Νίκος Αρμένης είναι δημοσιογράφος-πολιτικός συντάκτης και μαραθωνοδρόμος. Εργάζεται στο ΑΠΕ και το MEGA.


