Ασπίδα ή παγίδα η Χάγη

194
EPA/ΑΠΕ

Η παρέμβαση Τραμπ, των ίσων αποστάσεων από Ελλάδα και Τουρκία, συνέπεσε χρονικά – υπόπτως – με το «στρώσιμο του χαλιού», για προσφυγή στο διαιτητικό δικαστήριο της Χάγης, παρότι είναι  αμφίβολο, αν πληρούνται οι προϋποθέσεις για μια τέτοια ριψοκίνδυνη κίνηση.

Του Κώστα Πασίση

Η πολυαναμενόμενη πρωτοβουλία από τον αμερικανό πρόεδρο έγινε αλλά όπως αναμενόταν δεν έδειξε κάποιον με το …δάκτυλο του, προκειμένου να συνετιστεί και να μαζευτεί εις τα του οίκου του.

Ο Πλανητάρχης ζήτησε από Τουρκία και Ελλάδα να συνεννοηθούν και να τα βρουν αναφορικά με τις διαφορές τους και όπως επισημαίνουν διπλωματικοί παρατηρητές, οι λύσεις είναι εξαιρετικά περιορισμένες και μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται και η Χάγη, καθώς εκτιμάται ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο, Αθήνα και Άγκυρα να τα βρουν σε διμερές επίπεδο, υπό τις παρούσες συνθήκες και το Αιγαίο «γεμάτο» υδρογονάθρακες.

Το θέμα της Χάγης άνοιξε πρώτη, τυχαίως(;), σε εκδήλωση του Κύκλου Ιδεών του Ευαγ. Βενιζέλου,  η πρώην υπουργός Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη η οποία τάχθηκε υπέρ της λύσης του Διεθνούς δικαστηρίου σε βάθος χρόνου, αφού προηγουμένως η Ελλάδα προχωρήσει στις απαραίτητες διεργασίες.

Βέβαια η πρώην υπουργός Εξωτερικών με …διαρροή της σε φιλοκυβερνητική εφημερίδα, που αιφνιδίασε ακόμη και τον Κυριάκο Μητσοτάκη, προέβη, σε μια ακατανόητη θεωρία, που μεταφραζόμενη, λέει ότι  ενδεχόμενη προσφυγή στη Χάγη μπορεί να σημαίνει την απώλεια της ΑΟΖ του Καστελλόριζου, ωστόσο θα μπορούσε να κατοχυρώσει δικαιώματα άλλων νησιών μας, όπως της Ρόδου ή της Λέρου!

Περαιτέρω ερμηνεία σε αυτές τις  καινοφανείς απόψεις της κυρίας Μπακογιάννη είναι δύσκολο να γίνει σε ελληνικά ΜΜΕ…

Υπό προϋποθέσεις συζητά το ενδεχόμενο της Χάγης και ο υπουργός Επικρατείας Γιώργος Γεραπετρίτης  ο οποίος μιλώντας στα Παραπολιτικά δήλωσε: “Στη διένεξή μας με την Τουρκία σχετικά με την υφαλοκρηπίδα και την οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης η Ελλάδα έχει με το μέρος της το Διεθνές Δίκαιο. Υπό το πρίσμα αυτό, αποτελεί ασφαλώς εναλλακτική δυνατότητα της ελληνικής διπλωματίας η προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο στον κατάλληλο χρόνο”.

Οι  δηλώσεις αυτές πάντως ερμηνευθήκαν ως προάγγελος εξελίξεων γύρω από το συγκεκριμένο θέμα, που εσχάτως απασχολεί το δημόσιο βίο και «γεμίζει» το πολιτικό σκηνικό.

Όχι» στην προσφυγή στο διεθνές δικαστήριο της Χάγης, υπογραμμίζει   ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς. Προσφυγή στη Χάγη σημαίνει εκ των προτέρων συνθηκολόγηση της Ελλάδας σε «συνυποσχετικό» που παρακάμπτει το Δίκαιο της Θάλασσας», αναφέρει σε συνέντευξη του  ο πρώην Πρωθυπουργός, δίνοντας άλλη διάσταση στο ζήτημα.

Αρχικά, το συγκεκριμένο θέμα δεν βρισκόταν στην κυβερνητική ατζέντα, επίσημα τουλάχιστον, καθώς ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στ. Πέτσας δεν έβλεπε Χάγη στον ορίζοντα, όταν πρωτοειπώθηκε από την πρώην υπουργό Εξωτερικών.

Ωστόσο, τα πράγματα στη σωστή τους βάση προσπάθησε να βάλει με συνέντευξη του στο «Βήμα» ο Κυριάκος Μητσοτάκης. «Θα πρέπει να πούμε καθαρά ότι αν δεν μπορούμε να τα βρούμε, τότε θα πρέπει να συμφωνήσουμε η μια διαφορά που αναγνωρίζει η Ελλάδα να εκδικαστεί από ένα διεθνές δικαιοδοτικό όργανο, όπως είναι το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Στην προκειμένη περίπτωση τα μόνα θέματα που βάζει η Ελλάδα στη «βαλίτσα» για το Διεθνές Δικαστήριο είναι η υφαλοκρηπίδα και η ΑΟΖ. Αντίθετα, τα ζητήματα που «πακετάρει» η Τουρκία ξεφεύγουν της …πραγματικότητας.

Σημειώνεται ότι η προσφυγή στη Χάγη προϋποθέτει ότι Ελλάδα και Τουρκία θα συνυπογράψουν συνυποσχετικό, που θα αναφέρει τα υπό συζήτηση θέματα και θα  δεσμεύει τις δυο χώρες ότι θα σεβαστούν την απόφαση του Δικαστηρίου.

Υπό το πρίσμα αυτό, κανείς δεν  μπορεί να εγγυηθεί ότι η Χάγη, θα λύσει τις ελληνοτουρκικές διαφορές  προς όφελος των εθνικών συμφερόντων της χώρας μας. Και η εμπειρία του παρελθόντος από το εν λόγω Δικαστήριο δείχνει ότι βγάζει  συμβιβαστικές αποφάσεις. Κάτι κερδίζεις αλλά και κάτι χάνεις από τη Χάγη και το ερώτημα είναι τι μπορεί να χάσει η χώρα μας.

Μέσα σε αυτό το κλίμα και το δημόσιο διάλογο, που έχει ανοίξει, τα κόμματα της αντιπολίτευσης ζητούν τη σύγκληση του συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών, σε περίπτωση που η προσφυγή στη Χάγη, γίνει αποδεκτό ενδεχόμενο.