Ολες οι τελευταίες δημοσκοπήσεις διατηρούν σχεδόν σταθερή την διαφορά μεταξύ του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης και της κυβέρνησης. Φυσικά υπέρ της Νέας Δημοκρατίας. Παρ’ όλ’ αυτά δεν είναι βέβαιο αν οι σχετικές μετρήσεις λαμβάνουν υπόψιν μία νέα διαστρωμάτωση του εκλογικού σώματος που διαμορφώθηκε στα χρόνια της κρίσης και επηρέασε τις εκλογικές διαθέσεις των πολιτών. Τα συμπεράσματα που βγαίνουν, έστω και με επιστημονικό τρόπο, βασίζονται σε αποτελέσματα προηγούμενων εκλογών, επί των οποίων γίνονται και οι σχετικές αναγωγές, όπου όμως οι συνθήκες που επηρέαζαν το εκλογικό σώμα ήταν πολύ διαφορετικές από τις σημερινές.
*Γράφει ο Νίκος Σίμος
Η διαφοροποίηση αυτή έχει πολύ μεγάλη σημασία διότι αποβαίνει υπέρ της Νέας Δημοκρατίας, καθώς πέραν της δυνατότητας επιστροφής σε αυτήν παλαιών ψηφοφόρων, υπάρχει και η ψυχολογική διάθεση έντονης διαμαρτυρίας προς την κυβέρνηση, για αθέτηση υπεσχημένων άλλα και διότι την επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης της χώρας η κυβέρνηση την επωμίζεται. Όπως δηλαδή κάθε κυβέρνηση. Δεν είναι τυχαίο προφανώς το γεγονός ότι αυτό που διαπιστώνεται πλέον είναι ότι η πολυδιαφημισμένη πορεία ομαλοποίησης των δημοσιονομικών είναι αναντίστοιχη προς την επιδείνωση των ατομικών οικονομικών κάθε νοικοκυριού.
Τούτων δοθέντων παρατηρούνται τα εξής ως προς την νέα διαστρωμάτωση του εκλογικού σώματος:
Εκτός από το πληγέν 1,6 εκατομμύριο συνταξιούχων, έχουμε κάποιες χιλιάδες που το σπίτι τους εκπλειστηριάζεται, κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες που θα πληρώσουν παραπάνω φόρο από την μείωση του αφορολόγητου κλπ! Αυτός ο φαύλος κύκλος πολλαπλασιάζει τους δυσαρεστημένους που θα κληθούν να ψηφίσουν…
Έτσι η σημερινή πραγματικότητα αφορά ένα νέο εκλογικό σώμα, την διαμόρφωση του οποίου θα επηρεάσει η προ μηνών εξαγγελθείσα από τους ξένους επιτροπεία, «μέχρι της αποπληρωμής του 75% του ελληνικού χρέους προς τους δανειστές». Η δε επιτροπεία αυτή σημαίνει τα εξής τα οποία πλέον γνωρίζει το εκλογικό σώμα:
(α) ότι η οικονομική πολιτική ασκείται ουσιαστικώς από ξένους κυβερνήτες που υπαγορεύουν την οικονομική διακυβέρνηση
(β) αυτό αφήνει περιθώριο διακυβέρνησης στον ΣΥΡΙΖΑ μόνο στον τομέα της διαχείρισης της καθημερινότητας. Στο τομέα όπου η κυβέρνηση είναι περίπου ανύπαρκτη.
Έτσι η κοινωνία βλέπει:
(α) να αδυνατεί η κυβέρνηση να εξασφαλίσει στοιχειώδεις συνθήκες ασφαλείας
(β) να αδυνατεί να εξασφαλίσει απρόσκοπτες συνθήκες σπουδών στα πανεπιστήμια, όπου ορισμένες σχολές είναι και «παραδείγματα παραβατικότητας»
(γ) να γίνονται καταστροφές για τα αίτια των οποίων προεκλογικά κατηγορούσε τους προκατόχους της αλλά τρία χρόνια στην κυβέρνηση δεν έκανε τίποτε για να αλλάξει την κατάσταση ώστε τα φυσικά φαινόμενα να μην οδηγήσουν σε νέες καταστροφές. Και μάλιστα με 23 νεκρούς
(δ) να είναι η κυβέρνηση περίπου προστατευτική προς περιθωριακά στοιχεία που παρανομούν, τρομοκρατούν τους πολίτες και καταστρέφουν περιουσίες.
Η κοινωνία η οποία στη βάση της είναι συντηρητική είναι πολύ δύσκολο έως αδύνατο να εξακολουθεί να εναποθέτει τις ελπίδες της στον ΣΥΡΙΖΑ για ένα καλύτερο αύριο . Και αυτό σε εκλογική προβολή μπορεί να μεταφραστεί
(α) σε διαρροή ψηφοφόρων, καθώς δεν ήταν οπαδοί της αριστεράς αυτοί που τον ψήφισαν στο παρελθόν
(β) μεγάλο ποσοστό της αδιευκρίνιστης ψήφου προέρχεται από τον ΣΥΡΙΖΑ. Και αυτό σημαίνει πιθανή εκλογική καθίζηση του ΣΥΡΙΖΑ και κάτω από τις 20 ποσοστιαίες μονάδες τις οποίες ελπίζει να πιάσει.
