Με τον Μίκη και τον Ελύτη ή με τον Κόκκαλη και τον Δανέλλη;

Δεν υπάρχει εθνική κρίση που να έχει βιώσει η χώρα η οποία να μην συνοδεύεται και από σοβαρή πολιτική κρίση.

Αυτή την περίοδο η χώρα ζει και τα δύο. Βαθιά εθνική κρίση και σοβαρή πολιτική κρίση, με συνταγματικές υπερβάσεις.

Ο κ. Τσίπρας, κόντρα στην υπερεκατονταετή Ιστορία του τόπου, χωρίς να υπολογίσει το αίμα των ηρώων που χύθηκε στη Μακεδονική γη για να είναι σήμερα Ελεύθερη, και απέναντι σε όλους  τους Έλληνες, αποφάσισε να υπερβεί τη λαϊκή εντολή που είχε λάβει και να εκχωρήσει εθνικά πολιτιστικά χαρακτηριστικά στους Σκοπιανούς.

Ο λόγος;

Ένας και μόνος. Να γίνει αρεστός στους επικυρίαρχους της χώρας, να κάνει χατίρια στους ξένους που ποτέ κανένας Έλληνας πολιτικός με ελάχιστα ψήγματα εθνικής συνείδησης δεν διανοήθηκε να κάνει.

Θα έπρεπε όμως να μας έχει «πονηρέψει»:

Είχαν προηγηθεί, η παράδοση ολόκληρης της δημόσιας περιουσίας για 99 χρόνια, μηδέ των αρχαιολογικών μας μνημείων εξαιρουμένων και η δέσμευση της χώρας σε λιτότητα πρωτογενών πλεονασμάτων, μέχρι το 2060.

Αν κάποιος κάνει μια μικρή αναδρομή σε όλα όσα συνέβησαν το διάστημα που μεσολάβησε από πέρσι μέχρι σήμερα προκειμένου να «περάσει» από τη Βουλή η συμφωνία  των Πρεσπών, θα διαπιστώσει ότι η χώρα κινείται στα όρια της δημοκρατικής νομιμότητας.

Ανήμερα του κολοσσιαίου συλλαλητηρίου της Αθήνας, για τη Μακεδονία, εκπονήθηκε η μεγαλύτερη σκευωρία από συστάσεως Ελληνικού κράτους όπου «προστατευόμενοι μάρτυρες» συνωστίζονταν στο γραφείο της εισαγγελίας προκειμένου να «εκθέσουν» πολιτικούς αντιπάλους της κυβέρνησης και να «αλλάξουν την ατζέντα», μέσω προδημοσιευμένων «μαρτυριών».

Αργότερα, Υπουργός της Κυβέρνησης Τσίπρα ανέφερε  ότι μυστικά κονδύλια του Υπουργείου Εξωτερικών και κονδύλια του Ιδρύματος Σόρρος, πηγαινοέρχονταν μεταξύ Σκοπίων και Αθήνας για να επηρεάσουν τη βούληση των Βουλευτών.

Λίγο μετά αποκαλύπτετο, ότι η ΔΕΗ αγόραζε σκανδαλωδώς μια καταχρεωμένη εταιρία λιανικής πώλησης  στα Σκόπια, γεμίζοντας τον προσωπικό λογαριασμό του αντιπροέδρου των Σκοπίων με μερικά εκατομμύρια Ευρώ.

Στη συνέχεια, η κυβέρνηση για δραματοποιήσει την κατάσταση, σκαρφιζόταν συνωμοσίες, βαφτίζοντας ως «πράκτορα των Ρώσων», ακροδεξιό ή υστερικό όποιον τολμούσε να συμμετάσχει σε συλλαλητήριο για τη Μακεδονία…

Τέλος, επιχειρήθηκε να ακυρωθεί όποιος είχε ισχυρή φωνή και επιρροή, όπως η εκκλησία, επειδή δεκάδες Ιεράρχες είχαν «τολμήσει» να εναντιωθούν στο αντεθνικό σχέδιο της ιδεοληπτικής παρέας του Μαξίμου.

Σε αυτή τη μεθόδευση ο κ. Τσίπρας δεν ήταν μόνος του. Είχε από την αρχή μαζί του ξένες κυβερνήσεις που τον στήριζαν ως εκτελεστή των συμφερόντων τους, αλλά και την εγχώρια διαπλοκή της οποίας έκανε όλα τα «επιχειρηματικά χατήρια».

Και κάπως έτσι φτάσαμε στο προδεδιαγραμμένο τέλος του δράματος, όπου (τουλάχιστον) 6 βουλευτές, αποφάσισαν να γίνουν μισητοί στον κοινωνικό τους περίγυρο, να πουλήσουν τις «αρχές», τους ψηφοφόρους τους και τα κόμματά τους προκειμένου να ταυτιστούν με την πιο σκοτεινή απόφαση της πιο εθνομηδενιστικής κυβέρνησης[1] που πέρασε ποτέ από τον τόπο.

Οποιοσδήποτε υποψιασμένος παρέθετε όλα όσα ακούγονται τις τελευταίες ώρες για τους 6 πρόθυμους βουλευτές, οι αναγνώστες μας θα κοκκίνιζαν από ντροπή για όλα όσα θα διάβαζαν για εν δυνάμει  αποστάτες που ξαφνικά αντίκρυσαν το φώς το αληθινό.

Οι βουλευτές Μεγαλοοικονόμου, Παπακώστα, Παπαχριστόπουλος, Δανέλης, Κουντουρά, Κόκκαλης και Ζουράρης είναι αυτοί που επέλεξαν την αποστασία και τον προσωπικό τους αυτοεξευτελισμό έναντι της όποιας αξιοπρέπειας.

Και μην θεωρηθεί ότι ο όρος αποστασία χρησιμοποιείται καθ΄ υπερβολή διότι όπως ο ίδιος ο κ. Τσίπρας μας έχει διαφωτίσει: «αποστασία σημαίνει ότι κάποιοι βουλευτές που είναι στα κόμματά τους θα κάνουν διαφορετικά απ΄ότι λέει το κόμμα τους, γεγονός που τραυματίζει τη Δημοκρατία»[2].

Με αυτόν, λοιπόν, τον τρόπο επιλέγουν οι αποστάτες να σφραγίσουν τη δική τους, αλλά και τη δική μας Ιστορία.

Με αυτό τον τρόπο επιλέγουν να βάλουν το όνομά τους πλάι στη πιο σκοτεινή συμφωνία που υπέγραψε ποτέ η χώρα μας, ερήμην του λαού της.

Γιατί άραγε; Τι τους έταξαν για να αλλάξουν απόψεις μέσα σε ένα βράδυ; Τι τους έκανε να επιλέξουν τον πολιτικό τους αφανισμό έναντι της προσωπικής τους αξιοπρέπειας;

Αυτό που πήραν είναι κάτι που σήμερα δεν μπορεί να ανιχνευτεί, αλλά μετά βεβαιότητας θα αποκαλυφθεί από τον ιστορικό του μέλλοντος και θα χαρακτηρίζει το όνομά τους για πάντα.

Κοινό χαρακτηριστικό των περισσοτέρων εξ αυτών, ο Πάνος Καμμένος. Ο κύριος υπεύθυνος της εθνικής ζημιάς , ο οποίος μπορεί να εμφανίστηκε αρνητικός με τη συμφωνία των Πρεσπών αλλά με θεατρικό τρόπο δεν δίστασε να «δανείσει» 4 βουλευτές στον κ. Τσίπρα προκειμένου ο τελευταίος να τελειώσει τη δουλειά.

Στο παρελθόν, όποιος Βουλευτής των ΑΝΕΛ τολμούσε να διαφοροποιηθεί, ο Πρόεδρος Πάνος έσπευδε να υπονοήσει ότι η διαφοροποίησή του ήταν προϊόν συναλλαγής, που χρηματοδοτήθηκε από άδηλους πόρους… Ποιος ξεχνάει άραγε το άθλιο σόου που έστησε από κοινού  τον Χαικάλη και το Λαζόπουλο για να ρίξει την κυβέρνηση Σαμαρά και να οδηγήσει τη χώρα στο 3ο μνημόνιο;

Σήμερα ο κ. Καμμένος, όχι μόνον δεν διαγράφει όσους προσφέρουν τη δυνατότητα στον κ. Τσίπρα να πουλήσει τη Μακεδονία, αλλά αντίθετα τον βοηθά να σταθεροποιήσει την κυβέρνησή του, απαλλάσσοντάς τον από τη διαδικασία των διερευνητικών εντολών που αυτονοήτως θα τον έσπρωχνε σε εκλογές…

Η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα φεύγει. Θα τελειώσει τη δουλειά, θα παραδώσει τη Μακεδονία και θα φύγει με πάταγο.

Αλλά αυτοί που θα συνεργήσουν στο έγκλημα, τούτες τις ώρες δεν θα φύγουν έτσι απλά: θα μείνουν για πάντα εκτεθειμένοι και αποτυπωμένοι με μαύρα χρώματα στη σύγχρονή ελληνική Ιστορία. Και δεν θα μείνουν μόνον αυτοί:

Ιστορία δεν γράφουν μόνον οι βουλευτές που ετοιμάζονται για την μεγάλη αποστασία, αλλά και όσοι την ενθάρρυναν ή την αποδέχτηκαν.

Στις κρίσιμες ώρες που ακολουθούν 300 βουλευτές θα κληθούν να δηλώσουν εμπράκτως με ποια πλευρά της Ιστορίας ταυτίζονται:

Με την πατρίδα και τη Μαεδονία ή με την καρέκλα και τα πολιτικά ανταλλάγματα;

Με τον Μίκη και τον ελληνικό λαό ή με τη Μέρκελ, την Παπακώστα, τον Κόκκαλη και τον Παπαχριστόπουλο;

Η Ιστορία είναι αμείλικτη, δικάζει και καταδικάζει, επιφυλάσσοντας μια και μοναδική θέση για τον καθένα.

Και σίγουρα η θέση που επιφυλάσσει για τους αποστάτες δεν πρόκειται να είναι η καλύτερη…

[1] Μίκης Θεοδωράκης, 4/2/2018

[2] Αλέξης Τσίπρας, 1/12/2014