Εκκρεμότητες εκατομμυρίων, συνοδεύουν το διορισμό Θάνου

2795
ΑΠΕ

Μπορεί οι αντιδράσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης για τον επικείμενο διορισμό της Βασιλικής Θάνου στην προεδρία της Επιτροπής Ανταγωνισμού να επικεντρώθηκαν στο «ρουσφετολογικό» χαρακτήρα της τοποθέτησης μιας δικαστικού ταυτισμένης με το ΣΥΡΙΖΑ και τις στρατηγικές επιλογές του Αλέξη Τσίπρα στη Δικαιοσύνη, αλλά στο πολιτικό παρασκήνιο, οι αναλύσεις δεν παύουν εκει.

Του Βαγγέλη Μωυσή

Η η επιλογή του πρωθυπουργού εξετάζεται και υπό το πρίσμα της πρόσφατης απόφασης-βόμβας για κατασκευαστικούς «κολοσσούς» που έχουν καταδικαστεί για πρακτικές διαμόρφωσης ενός «καρτέλ» ελέγχου του σχετικού ανταγωνισμού.

Ο Στέφανος Μάνος, ήταν ένας από τους λίγους, που εξέφρασαν δημόσια την άποψη (σε άρθρο του στο Liberal) ότι ο διορισμός Θάνου δεν είναι απλά ένα «ρουσφέτι», αλλά αντίθετα, «δημιουργεί στους τρίτους και ειδικά στους υποψήφιους επενδυτές, την ανησυχίας πως η Επιτροπή Ανταγωνισμού θα κινείται εφ` εξής  καθοδηγούμενη από τα κομματικά κριτήρια του πρωθυπουργού».

H προσέγγιση αυτή του κ. Μάνου, παραπέμπει σαφώς σε ανησυχία… προθέσεων διαπλοκής πολιτικών και επιχειρηματικών συμφερόντων, διότι το αντικείμενο της Επιτροπής Ανταγωνισμού, περιορίζει κάθε ενδεχόμενο «κομματικής καθοδήγησης», σε δύο μόνο πιθανές κατευθύνσεις: είτε τη δυσμενή μεταχείριση επιχειρήσεων μη φιλικών προς την κυβέρνηση, είτε την ευνοϊκή μεταχείριση επιχειρήσεων φιλικών προς την κυβέρνηση.

Το επόμενο εύλογο και καθόλα νόμιμο ερώτημα είναι το εξής:

Υπάρχει παράδειγμα εκκρεμότητας, επί της οποίας θα μπορούσε ενδεχομένως μια Επιτροπή Ανταγωνισμού κομματικώς καθοδηγούμενη να ευνοήσει ή υπονομεύσει επιχειρηματικά συμφέροντα, ανάλογα με το βαθμό «φιλικότητας» προς τη σημερινή κυβέρνηση;

Η απάντηση είναι γνωστή από τις αρχές Νοεμβρίου και αφορά στην απόφαση-βόμβα του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, ότι εταιρείες που έχουν καταδικαστεί για πρακτικές στρέβλωσης του ανταγωνισμού δεν μπορούν να διεκδικούν νέες συμβάσεις δημοσίων έργων για τρία χρόνια από την έκδοση των σχετικών καταδικαστικών αποφάσεων, παρά μόνον εφόσον αποδείξουν στις αναθέτουσες αρχές, ότι έχουν λάβει επαρκή μέτρα για τη μη επανάληψη των  πρακτικών που οδήγησαν στην καταδίκη τους.

Τέτοιες εταιρείες, είναι τουλάχιστον τέσσερεις επιχειρηματικοί κολοσσοί της Ελλάδας που συνδέονται, εμμέσως ή ευθέως και με το ιδιοκτησιακό καθεστώς μέσων ενημέρωσης, θα κριθεί δε η νομιμότητα της συμμετοχής τους σε δημόσιους διαγωνισμούς ως το 2020, από την ερμηνευτική στάση έναντι της απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου.

Κατά πόσον, δηλαδή, θα κριθεί ως επαρκής απόδειξη μέτρων μη επανάληψης των πρακτικών στρέβλωσης του ανταγωνισμού η ενεργός συνδρομή στη σχετική έρευνα της Επιτροπής Ανταγωνισμού, η αποδοχή της ευθύνης και η έγκαιρη πληρωμή των επιβληθέντων προστίμων, ή αν θα κριθεί, πως η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου απαιτεί και σειρά άλλων μέτρων, τεχνικού και οργανωτικού χαρακτήρα, όπως επίσης και  την πληρωμή αποζημιώσεων για τις προκληθείσες ζημίες (πέραν του προστίμου).

Σε κάθε περίπτωση, οφείλει να αναγνωρίσει κανείς, πως η χρονική σύμπτωση του διορισμού της κ. Θάνου στην προεδρία της Επιτροπής Ανταγωνισμού (με τα ιδιαίτερα πολιτικά χαρακτηριστικά που τη συνοδεύουν) και της απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, αποτελεί μια σύμπτωση… εκατομμυρίων ευρώ.