«Ιφιγένεια» Νοτοπούλου…

 -  23:58

1841

Ο Αλέξης Τσίπρας φαίνεται πως ρίχνει τη λάθος… σωστή ζαριά στη Θεσσαλονίκη, επιλέγοντας την Κατερίνα Νοτοπούλου ως υποψήφια δήμαρχο μετά την «απόσυρση» του Γιάννη Μπουτάρη.

Και εξηγούμαι…

Του Βαγγέλη Μωυσή

Η νεαρή υφυπουργός, υποκύπτει –όπως όλα δείχνουν- στις πιέσεις του πρωθυπουργού και αναλαμβάνει έναν ρόλο που προτιμούσε να αποφύγει. Βλέπετε, μπορεί να είναι νεαρή, μπορεί να είναι ευνοημένη, μπορεί ακόμα και υπερεκτιμημένη, με τα κριτήρια πολλών, αλλά κουτή δεν είναι. Και το έχει αποδείξει ως τώρα με τον τρόπο που έχει λειτουργήσει στους ρόλους που ανέλαβε και απέναντι στις εις βάρος της επικρίσεις.

Η Κατερίνα Νοτοπούλου, λοιπόν, ξέρει ότι για να κάνει το χατίρι του Αλέξη Τσίπρα, ρισκάρει σε μεγάλο βαθμό το πολιτικό της μέλλον. Διότι αν «έκλεινε» ως υφυπουργός, τον κύκλο του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, θα έβγαινε η ίδια προσωπικά αλώβητη, ασφαλώς μεταξύ των κερδισμένων της Αριστεράς και με ένα καλό πολιτικό «κομπόδεμα» προς μελλοντική αξιοποίηση.

Τώρα, θα κινδυνεύσει σοβαρά να «καεί» ως ηττημένη υποψήφια δήμαρχος και μάλιστα να καεί σε ένα πολύ άσχημο «τσουκάλι».

Επιλέγοντας την Κατερίνα Νοτοπούλου ως υποψήφια, ο Αλέξης, ενώ κάνει τη φαινομενικά «σωστή» επιλογή για να ελπίζει ότι μπορεί να απευθυνθεί σε ένα κοινό νεανικό που ίσως υπερβεί τα στενά όρια του ΣΥΡΙΖΑ, κάνει ταυτόχρονα την πλέον λανθασμένη, συμβάλλοντας στην de facto μετατροπή της «μάχη» για τη Θεσσαλονίκη, σε εξαιρετικώς πολιτική, με ισχυρούς συμβολισμούς, ισχυρότερους ακόμα και από εκείνη για τον Δήμο Αθηναίων.

Οι άμεσες επιπτώσεις;

1ον) Ο ΣΥΡΙΖΑ, έχασε πλέον το δικαίωμα να… καταδικάζει τα χρίσματα και να πιπιλά την «καραμέλα» περί υποστήριξης ανεξάρτητων και αμιγώς αυτοδιοικητικών υποψηφιοτήτων. Περισσότερο «χρίσμα» και μάλιστα με το ζόρι, σε πιο… απρόθυμη υποψήφια, δεν γίνεται.

2ον) Ανεβάζει το βαθμό της πολιτικής πόλωσης σε ένα «τερέν», αυτό της Θεσσαλονίκης, όπου λόγω συμφωνίας Σκοπίων είναι «χαμένος» από τα αποδυτήρια, και υποχρεώνει μια άπειρη πολιτικό να σηκώσει το βάρος της υπεράσπισης των επιλογών ΣΥΡΙΖΑ σε πολιτικό και ιδεολογικό επίπεδο και να διαχειριστεί τέτοιες αντιπαραθέσεις σε μια αυτοδιοικητική εκλογή.

3ον) Δίνει το καλύτερο δυνατό κίνητρο συμμαζέματος του κατακερματισμένου τοπίου υποψηφιοτήτων της κεντροδεξιάς. Απέναντι στην προσωπική επιλογή του Τσίπρα, οι συσπειρωτικές δυνάμεις της ΝΔ θα λειτουργήσουν σε full mode και οι «αντάρτες» θα βρεθούν σε πολύ δύσκολη θέση.

Ο Αλέξης Τσίπρας, θα μπορούσε να προωθήσει ένα πρόσωπο με λιγότερο κομματικά χαρακτηριστικά, με πιο αυτοδιοικητικό προφίλ, χωρίς την επίσημη «ταμπέλα» του ΣΥΡΙΖΑ, αποσυνδέοντας τη «μάχη» της Θεσσαλονίκης από αντανακλάσεις της κεντρικής πολιτικής αντιπαράθεσης. Και θα μπορούσε να ελπίζει σε μια «έκπληξη» ή ενδεχομένως στην οδύνη του κατακερματισμού υποψηφιοτήτων από το χώρο της ΝΔ.

Φαίνεται όμως πως στην προσπάθειά του να στηρίξει μια «ταξική» διαρκή σύγκρουση για να συσπειρώσει ένα ιδεολογικό ακροατήριο ενόψει εθνικών εκλογών, είναι πρόθυμος να χάσει τη Θεσσαλονίκη, μετατρέποντας την Κατερίνα… σε Ιφιγένεια.