Τα οικονομικά οφέλη της καλλιέργειας του κρόκου Κοζάνης, γνωστός και ως «κόκκινος χρυσός», παρουσιάζει σε εκτενές ρεπορτάζ του το ειδησιογραφικό πρακτορείο Reuters.
Η καλλιέργεια του κρόκου – ενός μπαχαρικού τόσο ακριβού που αποκαλείται «κόκκινος χρυσός» – έχει δημιουργήσει θέσεις εργασίας και έχει αποφέρει έσοδα σε μια περιοχή που είναι γνωστή για τα ανθρακωρυχεία και την υψηλή ανεργία.
Πριν από ένα χρόνο, οι παραγωγοί άρχισαν να εξάγουν προς τις ΗΠΑ, ενώ τώρα αναζητούν ευκαιρίες στην Κίνα. Οι περισσότεροι είναι νεαροί σε ηλικία Έλληνες που αποκλείστηκαν από την αγορά εργασίας κατά την διάρκεια της οικονομικής κρίσης. Επέστρεψαν στην επαρχία για να μπορέσουν να ζήσουν καλλιεργώντας τη γη. Ο κρόκος καλλιεργείται στην Ελλάδα εδώ και τρεις αιώνες στην περιοχή με το ίδιο όνομα. Λέγεται ότι ο Μέγας Αλέξανδρος χρησιμοποιούσε το φυτό για την ίαση των τραυμάτων.
Μέχρι το 2000 πάντως η παραγωγή ήταν μόλις 30 κιλά ετησίως για εσωτερική κατανάλωση, όπως αναφέρει ο Νίκος Πατσιούρας, πρόεδρος του Αναγκαστικού Συνεταιρισμού Κροκοπαραγωγών Κοζάνης. Όλα άλλαξαν το 2008, όταν εκδηλώθηκε η κρίση. Η παραγωγή έχει αυξηθεί στους τέσσερις τόνους ετησίως, με το 70% να κατευθύνεται στο εξωτερικό. Τα μέλη του Συνεταιρισμού έχουν διπλασιαστεί από 494 σε 1.000, ενώ η καλλιεργούμενη έκταση αυξήθηκε από τα 592 εκτάρια στα 1.349, αναφέρει το Reuters.
Η ανεργία στη βορειοδυτική Ελλάδα είναι 23,5% τρεις μονάδες υψηλότερη από τον εθνικό μέσο όρο, όμως τα χωράφια σφύζουν από δραστηριότητα. Ο κρόκος καλλιεργείται αποκλειστικά στην περιοχή της Κοζάνης και το ένα γραμμάριο κοστίζει περίπου τέσσερα ευρώ. Χρειάζονται 150.000 φυτά για να παραχθεί ένα κιλό κρόκου.
Η συγκομιδή γίνεται με τα χέρια και το προϊόν ζυγίζεται και συσκευάζεται από τις γυναίκες του Συνεταιρισμού, που απαγορεύεται να φορούν μακιγιάζ και αρώματα για να μην αλλοιώνεται η γεύση του κρόκου. Το Ιράν είναι μακράν ο μεγαλύτερος παραγωγός κρόκου, όμως η ζήτηση για την ελληνική ποικιλία αυξάνεται, όπως αναφέρει ο Πατσιούρας και γίνονται συζητήσεις με την Κίνα για εξαγωγές το 2019
