Ανάμεσα στα χιλιάδες ελαιόδεντρα που καλύπτουν μικρούς λοφίσκους της κοινότητας Αραμπα, κοντά στην πόλη Τζενίν στη βόρεια Δυτική Οχθη, εκατοντάδες δέντρα jojoba ξεχωρίζουν λόγω των ελαφρώς πιο φωτεινών φύλλων τους.
Τα δέντρα jojoba, τα οποία θεωρούνται αθάνατα και έχουν αμέτρητα οφέλη, ήρθαν για πρώτη φορά στην Παλαιστίνη στα τέλη της δεκαετίας του 1970 από την Αριζόνα των ΗΠΑ χάρη στον 80χρονο σήμερα καθηγητή βιοχημείας Σαΐντ Ασάφ. Η ομοιότητα μεταξύ των ελαιόδεντρων και των δέντρων jojoba τα κάνει να μοιάζουν με δίδυμα δέντρα, λέει ο Ασάφ και εξηγεί τη διαδικασία φύτευσης του jojoba με την προσαρμογή των αρχαίων μεθόδων φύτευσης ελαιόδεντρων.
«Αισθάνομαι ότι έβαλα ένα αθάνατο δέντρο για να βοηθήσει και όχι να ανταγωνισθεί τις ελιές. Παράγει φαρμακευτικό λάδι που οι άνθρωποι αν θέλουν μπορούν να φάνε ή να το χρησιμοποιήσουν ως φάρμακο», υποστηρίζει ο Ασάφ.
Το δέντρο αντέχει στην ξηρασία και την έλλειψη βροχής κατά το μεγαλύτερο μέρος του έτους και μπορεί να φυτευτεί δίπλα σε ελιές. Όπως οι ελιές, τα δέντρα jojoba αρχίζουν να παράγουν καρπό σχεδόν μια δεκαετία μετά τη φύτευσή τους, ενώ υπάρχει μία τοπική παροιμία που λέει ότι το ξεχωριστό αυτό δέντρο φυτεύεται όχι για να φάει ο ίδιος ο αγρότης, αλλά τα παιδιά του και οι επερχόμενες γενιές.
Σε αντίθεση με οπουδήποτε αλλού στον κόσμο, ο Ασάφ ξεκίνησε να φυτεύει jojoba ως δέντρο αντί για θάμνο με πολλές ρίζες. Αγάπησε, όπως είπε, αυτό το δέντρο αφού επέστρεψε στην Παλαιστίνη με αποστολή να χρηματοδοτήσει εξειδικευμένα ακαδημαϊκά προγράμματα βιοχημείας στα πανεπιστήμια της Παλαιστίνης. Φύτεψε σπόρους στο μικρό φυτώριό του στην περιοχή της Τζενίν και το 1981 κατάφερε να δει το πρώτο δέντρο σε δική του γη κοντά στη γενέτειρά του, την Αραμπα.
