Η φρίκη από την καταστροφή στο Μάτι είναι απερίγραπτη. Ο πόνος άφατος και το ανθρώπινο δράμα συγκλονίζει. Ο θυμός και η αγανάκτηση είναι κάτι παραπάνω από λογικό να κατακυριεύουν τους πληγέντες αλλά και κάθε πολίτη. Που αισθάνεται ότι μπορεί την επόμενη στιγμή να είναι η σειρά του. Και νοιώθει απελπιστικά απροστάτευτος, καθώς οι θεσμικά υπεύθυνοι αποδεικνύονται τραγικά λίγοι και ανεπαρκείς. Μέσα από ψελίσματα συγνώμης και παιδαριώδεις αυτοσχεδιασμούς.
Γράφει ο Πολύκαρπος Αδαμίδης*

Η ενίσχυση του μηχανισμού πολιτικής προστασίας είναι κατά τούτο μια προτεραιότητα. Ενδεχομένως όχι η μόνη, αλλά η τραγικά και διαρκώς επίκαιρη. Η Ευρωπαική Επιτροπή την προηγούμενη διετία, ξεκίνησε να διαμορφώνει σχετικές πρωτοβουλίες. Με τις γνώριμες γραφειοκρατικές αγκυλώσεις, που απαιτούν την πολιτική ώθηση και διαρκή παρότρυνση. Τον δρόμο σχετικά τον δείχνουν οι εταίροι μας. Χαρακτηριστικά παραδείγματα οι Γάλλοι, που έχοντας αναγάγει σε κορυφαία στόχευση την ενίσχυση του ρόλου της στην ψηφιακή οικονομία, πολιορκούν, πέρα από τις συνήθεις διπλωματικές οδούς, τους αρμόδιους Επιτρόπους. Σε μηνιαία βάση ο αρμόδιος για την ψηφιακή πολιτική Γάλλος Γραμματέας βρίσκεται στις Βρυξέλλες και πιέζει. Το ίδιο και οι Φινλανδοί, που ακολουθούν κατά πόδας κάθε Κοινοτικό αξιωματούχο και υπηρεσία σε θέματα αμυντικής βιομηχανίας και πολιτικής. Αλλά και οι Βάλτες που διαρκώς ωθούν σε επαγρύπνηση τους Κοινοτικούς θεσμούς για τον εξ Ανατολών κίνδυνο και τη ‘Ρωσική επιθετικότητα’.
Στα θέματα της Πολιτικής Προστασίας και των Φυσικών Καταστροφών, ο αρμόδιος Επίτροπος, ‘μιλά Ελληνικά’. Στοιχείο που διευκολύνει. Εκδήλωσε άμεσα και τη συμπαράσταση της Ευρωπαικής Επιτροπής. Δεν αρκεί εφόσον εξαντλείται σε κάποια μέτρα ανακούφισης. Πρέπει να συνδράμει σε δράσεις υποδομής. Που θα πρέπει να προτείνουμε και με σθένος να υποστηρίξουμε. Η απόκτηση με Κοινοτικούς πόρους στόλου δασοπυρόσβεσης, είναι ένα καίριο μέτρο. Μπορεί και πρέπει να γίνει. Αφορά την προστασία των Ευρωπαιών πολιτών και των Ευρωπαικών υποδομών. Και είναι μέσο αντιμετώπισης των φυσικών καταστροφών. Που με τη σειρά τους υπερβαίνουν τα όρια και τις δυνατότητες ενός μόνο Κράτους. Άρα και η Κοινοτική μέριμνα θα είναι σύμφωνη με την αρχή της επικουρικότητας.
Είναι ένας στόχος σοβαρός. Που απαιτεί μεθοδικότητα στην επεξεργασία του και επιμονή στην επιδίωξή του. Προυποθέτει ικανότητες και χρόνο. Που δε θα αναλώνεται σε ‘συνεντεύξεις’. Και δεν κινδυνεύει από ‘πράκτορες’, ‘στρατηγούς του αέρα’ και ‘ασύμμετρες απειλές’.
Ο Πολύκαρπος Αδαμίδης είναι Δικηγόρος, ΔΝ, αν. Καθηγητής Κοινοτικού Δικαίου και Διεθνών Σχέσεων στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων


