Η Ακρόπολη στο σακάκι του Γιάννη

Γράφει η Μαρία Δημητρίου

985

“Το να αισθάνεσαι ευγνωμοσύνη και να μην το λες , είναι σαν να τυλίγεις ένα δώρο και να μην το δίνεις ! “ συνήθιζε να λέει ο William Arthur War Αμερικανός συγγραφέας που έζησε μεταξύ 1921-1994.

Προχτές βράδυ, ο Γιάννης Αντετοκούνμπο στην απονομή του βραβείου για τον καλύτερο παίκτη στο πρωτάθλημα NBA έδωσε το πιο μεγάλο δώρο σε όλους, όσους τον στήριξαν και με αυτό τον τρόπο είπε ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όσους στάθηκαν και στέκονται δίπλα του , σε όσους τον πίστεψαν και του έδωσαν μια ευκαιρία να αναδείξει τις ικανότητες του .

Γιατί στη ζωή όλοι μια ευκαιρία ψάχνουμε, κάποιον να μας πιστέψει να μας δώσει λίγο χώρο να ξεδιπλώσουμε τα ταλέντα και τις ικανότητες μας . Και ο Γιάννης Αντετοκούνμπο το παιδί των μεταναστών από την Νιγηρία, που πουλούσε διάφορα αντικείμενα στις λαϊκές για να βοηθήσει την οικογένεια του , την πήρε αυτή την ευκαιρία και της έδωσε να καταλάβει.

Με σκληρή δουλειά όπως είπε και ο ίδιος , κατάφερε να κάνει τους αμερικανούς να τον προσέξουν και να επενδύσουν σε αυτόν . Και χρόνο με το χρόνο να προσπαθεί κάθε μέρα για το παραπάνω . Στόχος του ο καλύτερος εαυτός του.

Και θα ήταν αυτή η επιτυχία για πολλούς, μια αφορμή για να ξεδιπλώσουν την οργή τους για τις δυσκολίες που πέρασαν στη ζωή μέχρι να φτάσουν εκεί , να σηκώσουν το δάκτυλο και να δείξουν την κοινωνία που δεν τους φέρθηκε τόσο όμορφα όσο ήταν φτωχοί και άσημοι. Όμως ο Γιάννης Αντετοκούμπο χαρίζει σε όλους το χαμόγελό του, είναι ευγνώμων προς τη χώρα που γεννήθηκε και φιλοξένησε τους γονείς του και σε κάθε ευκαιρία την αναδεικνύει και τη διαφημίζει στο εξωτερικό.

Ο Γιάννης είναι ένα παιδί που τα πόδια του πατάνε σταθερά στη γη και οι μόνες φορές που πετάει στον αέρα είναι όταν καρφώνει τα καλάθια των αντιπάλων του . Η επιτυχία δεν τον τύφλωσε, δεν τον έκανε να ανέβει σε αερόστατο και να κοιτάζει τους πάντες αφ’ υψηλού . Αντιλαμβάνεται ότι έχει γεννηθεί με ένα ξεχωριστό ταλέντο και αυτό το ταλέντο αναγνωρίζει ότι του δόθηκε από το Θεό και είναι ευγνώμων γι αυτό. Γιατί γνωρίζει ότι υπάρχουν και άλλοι νεαροί με το ίδιο ύψος ή ακόμα περισσότερο που δεν μπορούν ή δεν θέλουν να κρατήσουν μια μπάλα στα χέρια τους.
Αναγνωρίζει ότι το ταλέντο του δόθηκε, όπως το αναγνωρίζουν όλοι οι ταλαντούχοι άνθρωποι που δεν έχουν εγωισμό . Εκείνος απλώς το καλλιεργεί με τη σκληρή δουλειά.
Και ευχαριστεί το Θεό δημοσίως και όλους όσους τον βοήθησαν για να κατακτήσει την κορυφή. Και μαζί στην κορυφή τις ώρες της μεγάλης του δόξας κουβαλά την Ελλάδα , την τιμά με κάθε τρόπο και αυτό δείχνει ότι αυτό το παιδί έλαβε καλή αγωγή από το σπίτι του. Έμαθε να σέβεται και να εκτιμά ότι του δίνεται μικρό ή μεγάλο και να είναι ευγνώμων στη ζωή του. Γιατί τώρα που έγινε όνομα γνωστό με μια καριέρα που πολύ θα ονειρεύονταν, θα μπορούσε να περιφρονεί και να υποτιμά την μικρή Ελλάδα που τον είχε μέχρι τα 18 του χωρίς ταυτότητα , την Ελλάδα που τον αγκάλιασε όταν τον πρόσεξαν, οι Αμερικανοί …

Αντ’ αυτού δείχνει την αγάπη του με κάθε τρόπο και όχι μόνο σχηματικά αλλά και επί του πρακτέου. Πρόσφατα έκανε μια μεγάλη δωρεά για να κτιστεί ένα κλειστό γυμναστήριο μπάσκετ στην Ραφήνα , μετά την καταστροφική φωτιά του περασμένου καλοκαιριού, για να αθλούνται τα παιδιά . Όπως δήλωσε ο δήμαρχος της περιοχής Ευάγγελος Μπουρνούς , ο ίδιος ο Γιάννης, θα παραδίδει μαθήματα μπάσκετ στα παιδιά.

Σέβεται τη χώρα που γεννήθηκε και τα σύμβολα της , δεν τα καίει σαν κάτι γηγενείς που είχαν ελληνική ταυτότητα από τη μέρα της γέννησης τους, αλλά αντίθετα αρνήθηκε να υπογράψει πάνω στην ελληνική σημαία όταν του ζητήθηκε. Νιώθει περήφανος για την Ελλάδα και την κουβαλάει πάντα μαζί του . Αποδεικνύεται πιο Έλληνας από πολλούς Έλληνες που μόνο να απαξιώνουν τη χώρα τους μπορούν μεμψιμοιρώντας για όλους και για όλα .

Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο είναι η άλλη Ελλάδα, αυτή που μπορεί να γίνει με σκληρή δουλειά κι επιμονή. Είναι η καθαρή Ελλάδα της προσπάθειας, της οργάνωσης, είναι αυτό που θα μπορούσαμε να γίνουμε όλοι, φτάνει να το πιστέψουμε και να παλέψουμε γι αυτό .

Σε ευχαριστούμε Γιάννη, γι αυτό το μάθημα ζωής και πάντα να κουβαλάς μαζί σου την Ελλάδα, έστω και σαν εικόνα στη φόδρα του σακακιού σου .