Η κόκκινη λίμνη με τις βαλίτσες

3423

Τι σχέση μπορεί να έχει μια ταινία με τη διαλεύκανση ενός εγκλήματος;
Πόσο αληθοφανές θα ακουγόταν, αν σας έλεγε κάποιος ότι μια ταινία στάθηκε η αφορμή να αποκαλυφθεί το απεχθέστερο έγκλημα που έχει διαπραχθεί μέχρι σήμερα σε ένα νησί ; Θα μπορούσε κάλλιστα να υποθέσει κανείς ότι αυτό μοιάζει περισσότερο με την πλοκή ενός αστυνομικού μυθιστορήματος ή το σενάριο μιας ταινίας, δυστυχώς όμως αυτή είναι η πραγματικότητα όπως εξελίσσεται εδώ και λίγο καιρό στην Κύπρο.

Γράφει η Μαρία Ε.Δημητρίου

Στις 14 Απριλίου η είδηση ότι βρέθηκε πτώμα σε προχωρημένη αποσύνθεση στο μεταλλείου του Μιτσερού, ενός χωριού που βρίσκεται στην επαρχία Λευκωσίας, 28 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα, δεν προμήνυε με τίποτα τον καταιγισμό του θανατικού που θα ακολουθούσε. Μέχρι στιγμής έχουν βρεθεί πέντε πτώματα, ανάμεσα τους και ένα οκτάχρονο κοριτσάκι από τη Ρουμανία, ενώ αναζητούνται άλλα δύο, το ένα εξ αυτών είναι και πάλι παιδί , ένα κορίτσι έξι ετών από τις Φιλιππίνες.

Την ίδια ώρα, ο κατεξακολούθησην και κατά δική του ομολογία δολοφόνος, Νίκος Μεταξάς φέρεται να δηλώνει κυνικά στην αστυνομία “ εσείς θα βρίσκεται τα πτώματα και γω θα σας λέω σε ποιες ανήκουν …”
Όλες γυναίκες, όλες ξένες, με κοινό σημείο αναφοράς ότι δε θα τις ψάξεις κανείς, γι αυτό μαζί με τις ίδιες φρόντιζε να εξαφανίζει και τα παιδιά τους όπου υπήρχαν. Το διεστραμένο μυαλό λειτουργούσε τέλεια σκεπτόμενος και την τελευταία λεπτομέρεια . Μια μάνα δύσκολα αφήνει πίσω το παιδί της και να εξαφανιστεί, ένα παιδί που μένει πίσω, σημαίνει ότι η αστυνομία θα ψάξει για τη χαμένη μητέρα, ενώ σε αντίθετη περίπτωση θα εικάσει ότι η μητέρα μαζί με το παιδί έφυγαν για τα κατεχόμενα…

Απάντηση καρπόν που έδινε η αστυνομία σε όσους επέμεναν για τις εξαφανίσεις των γυναίκων . Γιατί η κάθε αλλοδαπή γυναίκα που χάνεται, χωρίς να έχει γίνει η παραμικρή έρευνα , είναι σίγουρο ότι έχει φύγει για τα κατεχόμενα, αφού το έχουν κάνει ορισμένες, που να ψάχνουμε τώρα ….λογική της Κυπριακής Αστυνομίας που λειτουργούσε κατ’ οικονομία και με το προορατικό χάρισμα προφανώς.

Τα θύματα του τα ανακάλυπτε σε ιστοσελίδες γνωριμιών , από αυτές τις ιστοσελίδες που οι κανονικοί άνθρωποι τις βλέπουν ως ένα μέσο να γνωρίσουν κάποιον άλλον άνθρωπο και όχι για να τον σκοτώσουν. Αλλά θα μπορούσε να τις είχε γνωρίσει στο πάρκο , στο δρόμο, σε ένα καφέ, οπουδήποτε δε θα χρειαζόταν να πιστοποιήσει την ταυτότητα του. Παρουσιαζόταν ως φωτογράφος κάτι που δεν ήταν εντελώς ψέμα, του άρεσε να φωτογραφίζει τοπία, είχε πάρει μάλιστα και βραβεία για αυτή του την ικανότητα. Να που καταρρίπτεται ακόμα ένας μύθος,ένα στερεότυπο, οι καλλιτέχνες έχουν ευαισθησίες…απλά οι καλλιτέχνες είναι άνθρωποι όπως όλοι, με τα καλά και τα άσχημα τους καμιά φορά τα πολύ άσχημα …

Δε θα εντρυφήσουμε στη ψυχολογία του δράστη . Κανείς δεν μπορεί να το κάνει. Ο άνθρωπος αυτός σκότωνε για ευχαρίστηση, το παραδέχτηκε ο ίδιος. Οργανωμένα, προμελετημένα ακόμα και μωρά παιδιά για να καλύψει τα ίχνη του . Όντας ο ίδιος πατέρας.

Και λάμβανε προληπτικά τα μέτρα του δείχνοντας ότι αυτό που έκανε το έκανε σε ήρεμη ψυχική κατάσταση. Μετά τις αποκαλύψεις για τους φόνους , μια καταγγελία για βιασμό ήρθε ετεροχρονισμένα . Και γράφω ετεροχρονισμένα γιατί ο κατά συρροήν δολοφόνος την περίμενε νωρίτερα και για να προκαταλάβει την αστυνομία, επισκέφτηκε ο ίδιος το αστυνομικό τμήμα το 2017 και είχε το θράσος να καταγγείλει ότι νεαρή αλλοδαπή τον εκβίαζε ότι θα τον καταγγείλει για …βιασμό και σε περίπτωση που γίνει η καταγγελία να γνωρίζουν ότι είναι ψευδής ..για τέτοια οργάνωση μιλάμε . Φυσικά η κοπέλα τότε δεν τον κατήγγειλε, γιατί σκέφτηκε ότι δε θα την πίστευε κανείς …

Η κίνηση του όμως δείχνει έναν άνθρωπο χειριστικό με υψηλή ευφυία που πίστευε ότι μπορούσε όλα να τα διαχειριστεί και φαίνεται ότι τα κατάφερνε αρκετά καλά , εκμεταλλευόμενος την χαλαρότητα της Κυπριακής Αστυνομίας στα θέματα εξαφανίσεων αλλοδαπών καθώς όταν έψαξαν το σπίτι της τριανταεξάχρονης μητέρας από τη Ρουμανία και της οκτάχρονης κόρης της το 2016 μετά από καταγγελία για εξαφάνιση και το βρήκαν αναστατωμένο δεν κατάλαβαν ότι είχαν μπροστά τους τη σκηνή του εγκλήματος, απλά θεώρησαν ότι η γυναίκα πριν εξαφανιστεί έκανε άνω κάτω το σπίτι !!!!!! Ενώ η πραγματικότητα είναι ότι ο δράστης αναστάτωσε το σπίτι ψάχνοντας για βαλίτσες ….Ή όταν η φίλης της Ροους Μαρί της Φιλιππινέζας που βρέθηκε πρώτη στο φρεάτυο του λατομείου κατήγγειλε την εξαφανίση της κανείς δε βρέθηκε να της κάνει την πιο απλή ερώτηση, αν γνώριζε με ποιο άτομο διατηρούσε σχέσεις τον τελευταίο καιρό, ερώτηση που έκαναν όταν ανακαλύφθηκε το πτώμα και έτσι έφτασαν στα ίχνη του δολοφόνου που κυκλοφορούσε με το ψευδόνυμο Ορέστης. Αστυνομία για κλάματα …

Δεν υπάρχει το τέλειο έγκλημα λένε , όμως ο 35χρονος Λοχαγός της Κυπριακής Εθνικής Φρουράς έφτασε πολύ κοντά και πίστεψε ότι όχι μόνο έκανε τα τέλεια εγκλήματα αλλά ότι είχε βρει και το τέλειο μέρος να αποθηκεύει τα πτώματα των αδύναμων θυμάτων του. Μέχρι που το ίδιο το μέρος επαναστάτησε μη αντέχοντας τόσο αίμα και κατά κάποιο τρόπο ήταν εκείνο που πρόδωσε το δολοφόνο, εκδικούμενο την αυθαίρετη μετατροπή του σε νεκροταφείο ψυχών. Και πως έγινε .

Τα μεταλλεία στο Μιτσερό άρχισαν να λειτουργούν την δεκαετία του 1950 και προκάλεσαν μια οικονομική αναγγένηση στην περιοχή. Οι κάτοικοι της περιοχής αλλά και κάτοικοι από άλλα μέρη της Κύπρου καθώς και Τουρκοκύπριοι αλλά και εξ Ελλάδος έβρισκαν θέσεις εργασίας στο Μεταλλείο. Παροιμοιώδης έχει μείνει η έκφραση για όποιον έψαχνε δουλειά , αλλά και στα κατοπινά χρόνια για όποιον επιζητούσε το εύκολο κέρδος “ έχει κούσπον στο Μιτσερό ” όπου κούσπος βλέπε σκαπάνη . Αυτή την έκφραση χρησιμοποιούσε πολύ συχνά ο ήρωας της ταινίας “ Βουράτε γειτόνοι “ που παλιότερα είχε κάνει μεγάλη επιτυχία ως σήριαλ στην Κυπριακή τηλεόραση. Η ταινία γυρίστηκε στο Μιτσερό και με τη βοήθεια drone οι εικόνες ήταν θεαματικές.

Η ταινία παρουσιάστηκε στους κινηματογράφους τον Μάρτιο με μεγάλη επιτυχία. Τρεις φίλοι εντυπωσιασμένοι από τα σκηνικά και από τις πανοραμικές εικόνες από το Μεταλλείο και την γύρω περιοχή επισκέφθηκαν δια ζώσης την περιοχή για να θαυμάσουν από κοντά το Μεταλλείο και την Κόκκινη λίμνη . Κοιτάζοντας στο φρέατιο είδαν κάτι που έμοιαζε με σακκούλα και μεταξύ αστείου και σοβαρού μίλησαν για πτώμα στο μεταλλείο …Στη συνέχεια ζήτησαν βοήθεια από κάποιους τουρίστες που ήταν στο χώρο για φωτογράφιση.Τους ζήτησαν να φωτογραφίσουν και να μεγενθύνουν αυτό που υπήρχε στο φρεάτιο και έτσι ξεκίνησε η φρικτή αποκάλυψη των εγκλημάτων.

Ο δράστης ήταν γνώστης της περιοχής και από τις δύο του ιδιότητες. Ως φωτογράφος είχε δημοσιεύσει φωτογραφίες από τα μεταλλεία αλλά η περιοχή αποτελούσε και πεδίο βολής της Εθνικής Φρουράς .

Ο μέχρι στιγμής απολογισμός, δύο γυναίκες δεμένες και πεταγμένες στο φρεάτιο και τρεις βαλίτσες στην Κόκκινη λίμνη γεμάτες ανθρώπινα σώματα ή ότι έμεινε από αυτά …Η Κόκκινη λίμνη με το χρώμα από τα ορυκτά του μεταλλείου έκρυβε στα βάθη της το μυστικό μιας αρρωστημένης ύπαρξης και θα συνέχιζε ίσως να συμμετέχει ακούσια στο γαϊτανάκι του θανάτου αν οι τρεις νέοι δεν είχαν την περιέργεια για την περιοχή αλλά και την παρατηρητικότητα να εντοπίσουν το πρώτο πτώμα.

Μια φωτογραφική μηχανή έφερε στο φως το έγκλημα, ο Ορέστης παρουσιαζόταν στα θύματα του ως φωτογράφος …Το μεταλλείο πήρε την εκδίκηση του έστω κι αν αφορμή στάθηκε μια ταινία …