Back-to-back δηλώσεις & «απελευθερωτικά δωράκια»

 -  21:36

598

Να βελτιώσεις το σωφρονισμό προϋποθέτει και στοιχειώδη από μέρους σου σωφροσύνη!

Κι αφού μείναμε τριγυρισμένοι απ’ τις νεκρές εικόνες που σκότωσαν το καλοκαίρι, πληροφορηθήκαμε την «ανάσταση τρομοκρατών», ή τουλάχιστον το σχέδιο αποφυλάκισής τους. Μπορεί ο Ελύτης στο «σηματολόγιόν» του να διαπιστώνει ότι «ο τρομοκράτης είναι ο άξεστος των θαυμάτων», αλλά μέγα θάμα μας ήρθε από τον «άξεστο του σωφρονιστικού συστήματος»!

*Της Βασιλικής Τζότζολα

Υπό το έργον της σχεδιαζόμενης αποφυλάκισης τρομοκρατών, ο Υπουργός Κοντονής.

Ο Ν. 4322/2015, «νόμος Κοντονή», μεταρρυθμίζει, μεταξύ άλλων, σωφρονιστικές διατάξεις, προς το «μη παρέκει» επιεικέστερον. Οι βασικές για τη στοιχειοθέτηση δικαιώματος αποφυλάκισης καταλήγουν στην αβίαστη παραδοχή ότι, σε κάθε περίπτωση, ο κατάδικος δικαιούται απόλυσης με τη συμπλήρωση 19ετούς έκτισης της ποινής του. Σε κάθε .. περίπτωση! Τί κι αν εξαιρούνται του ευεργετήματος μόνον οι κατάδικοι επί εσχάτη προδοσία; Οι τρομοκράτες αντιμετωπίζονται ισότιμα με εκτίοντες κάθειρξη για εγκλήματα, επί παραδείγματι, κατά της ιδιοκτησίας ή της περιουσίας!

Και ο «Υπουργός της Σωφροσύνης», μέλος σημαίνον της «Κυβέρνησης της Εποπτείας», επικροτεί τη μεταγωγή Κουφοντίνα – του γνωστού μελισσοκόμου που προστατεύει το πρόσωπό του από τις μέλισσες, αλλά το άφησε ακάλυπτο και τις 11 φορές που τράβηξε σκανδάλη σε βάρος των θυμάτων του. Σκάνδαλο η σκανδάλη. Σκάνδαλο επαχθέστερο για το σωφρονιστικό μας σύστημα οι back – to – back δηλώσεις Κοντονή.

Στην αρχή, ο «Υπουργός της Σωφροσύνης» ζητάει από τον Κυριάκο Μητσοτάκη να «συνηθίσει στην ιδέα της ισορροπημένης αντεγκληματικής πολιτικής της κυβέρνησης με όρους κράτους δικαίου, ασφάλειας και ανθρωπισμού».

Και, στη συνέχεια, δηλώνει: «.. οι τελευταίες μεταγωγές ουδεμία σχέση έχουν με την έκτιση των ποινών που έχουν επιβληθεί .. (..) η Ελλάδα είναι ένα κράτος δικαίου και ως εκ τούτου τηρείται απαρεγκλίτως η νομιμότητα έναντι όλων χωρίς διακρίσεις και εξαιρέσεις».

Σοβαρολογείτε, Υπουργέ; Έχετε συναίσθηση τί σημαίνει ισορροπία στην αντεγκληματική πολιτική; Διαθέτετε το ζοφώδες συνειδός να αντιληφθείτε τί εννοούμε κράτος δικαίου στον τόπο αυτό; Και, μάλιστα, χωρίς διακρίσεις και εξαιρέσεις; Έχετε ενημερωθεί για τη βαρύτητα των εγκλημάτων που διέπραξε η – ως τέτοια καταδικασθείσα – συμμορία της «17Ν»;

Σας βρίσκεται, μήπως, καμιά απάντηση – έστω και με καθυστέρηση 30 ετών – να τη μεταφέρω στις εντολείς μου, την κυρία Αναστασία και την κυρία Ελένη, την Εμμανουέλα και την Αλεξάνδρα; Δηλαδή, τις χήρες Αγγελοπούλου και Αθανασιάδη και τις κόρες του δεύτερου; Έχετε απάντηση «γιατί» οι άνθρωποί τους δεν έφυγαν από ασθένεια, ή «γιατί» δεν πρόλαβαν να γεράσουν;

Ανατρέχω στη σελίδα του Υπουργείου Δικαιοσύνης, πεδίο «Σωφρονιστικό Σύστημα – στατιστικά στοιχεία κρατουμένων». Διαβάζω: την 01.01.2018, στις Φυλακές Τριπόλεως η πληρότητα ανέρχεται στο 232,08%. Δηλαδή, υπερδιπλάσιοι των θέσεων οι κρατούμενοι. Στις Φυλακές της Κω η πληρότητα ανέρχεται στο 191,07%. Ομοίως στις Φυλακές Ιωαννίνων, στο 160,61%. Διαβάζω παρακάτω: οι κατάδικοι στις ελληνικές φυλακές με ποινή φυλάκισης μέχρι 6 μήνες, από 6 μήνες έως 1 έτος, από 1 έως 2 έτη και από 2 έως 5 έτη, καθώς και οι κρατούμενοι για χρέη, ανέρχονται στους 681.

Πόσοι από αυτούς, κ. Κοντονή, μετήχθησαν σε ανοικτές φυλακές, ώστε η μια ημέρα έκτισης ποινής να προσμετράται διπλή, όπως στην περίπτωση Κουφοντίνα;

Τρομοκρατία έναντι .. χρεών, κ. Κοντονή! Για ποιόν «ανθρωπισμό» μιλάτε;

Από ποια διάταξη της Ποινικής ή της Σωφρονιστικής Νομοθεσίας συνάγετε ότι η φυλάκιση έως 5 έτη χρήζει ίσης μεταχείρισης με την ισόβιο κάθειρξη και όχι ευνοϊκότερης;

Σε ποια «ασφάλεια» αναφέρεστε, κ. Υπουργέ;

Γιατί δεν προχωρήσατε πρώτα σε αναδιανομή κρατουμένων στα ανά την Επικράτεια καταστήματα κράτησης, ώστε να καλυφθούν αρχικά οι κενές θέσεις και, εν συνεχεία, να μοιράσετε τα «ουχί παραδεδεγμένης χρησιμότητος» απελευθερωτικά δωράκια σας στους τρομοκράτες;

Ποιο «κράτος δικαίου», ακριβώς, εννοείτε, κ. Υπουργέ;

Ε, ναι.. «είναι ανάγκη στις 100 στροφές λύπης να παράγουμε και μια χαράς: Δικαιοσύνη[1]», αξιότιμε κ. Υπουργέ της!

[1] «Ο κήπος με τις αυταπάτες», Οδ. Ελύτης, εκδ. «ύψιλον»